Τετράγωνο Δήμητρας-Πλούτωνα: Η μια στήνει σκηνή και ο άλλος κατεβάζει την αυλαία!
Το τετράγωνο αυτό μοιάζει με μια σύγκρουση ανάμεσα σε αυτό που δείχνουμε και σε αυτό που πραγματικά μας κινεί
Στις 28 Μαρτίου, το τετράγωνο Δήμητρας–Πλούτωνα δεν έρχεται να μας ταΐσει με το κουταλάκι ούτε να μας χαϊδέψει μητρικά τα μαλλιά, όπως θα ήθελαν οι πιο ρομαντικές εκδοχές της πρώτης. Έρχεται μάλλον σαν μια δημόσια εμφάνιση που πήγε στραβά. Το μικρόφωνο σφυρίζει, τα φώτα καίνε και το κοινό δεν συγχωρεί. Και κάπου εκεί, η Δήμητρα, όχι ως «μαμά», αλλά ως μάνατζερ της εικόνας, συναντά τον Πλούτωνα που δεν ενδιαφέρεται για δημόσιες σχέσεις αλλά για απόλυτο έλεγχο.
Με βάση την άποψη που θέλει τη Δήμητρα να δείχνει τον τρόπο με τον οποίο βγαίνουμε προς τα έξω, το τετράγωνο αυτό μοιάζει με μια σύγκρουση ανάμεσα σε αυτό που δείχνουμε και σε αυτό που πραγματικά μας κινεί. Ο Πλούτωνας δεν διαπραγματεύεται. Θέλει να ξεγυμνώσει την εικόνα, να την αποδομήσει και αν χρειαστεί, να την εξαφανίσει για να χτίσει κάτι άλλο στη θέση της.
Η Δήμητρα, από την άλλη, επιμένει να κρατά τα προσχήματα, να διαχειρίζεται το κοινό, να ανοίγει πόρτες. Το αποτέλεσμα είναι ένα κακοσκηνοθετημένο δράμα όπου οι πρωταγωνιστές ξεχνούν τα λόγια τους αλλά συνεχίζουν να παίζουν.
- Σε προσωπικό επίπεδο, η όψη αυτή φέρνει μια περίεργη ένταση. Θέλεις να εκτεθείς, να φανείς, να μιλήσεις, αλλά ταυτόχρονα φοβάσαι τι θα αποκαλυφθεί αν το κάνεις. Είναι η στιγμή που κάποιος αλλάζει εμφάνιση όχι επειδή το θέλει, αλλά επειδή δεν αντέχει πια αυτό που βλέπει στον καθρέφτη του κοινού. Και φυσικά, ο Πλούτωνας δεν θα αφήσει τίποτα στη μέση. Ή θα γίνει ριζική μεταμόρφωση ή θα μείνεις με τα μισά, που είναι και το χειρότερο. Μπορείς να επηρεάσεις βαθιά τους άλλους ή να επηρεαστείς από αυτούς αλλά το θέμα είναι αν μπορείς να σηκώσεις το βάρος κάποιων απόλυτων απόψεων ή επιλογών.
- Σε κοινωνικό επίπεδο, τα πράγματα σοβαρεύουν. Η Δήμητρα, ως δείκτης μαζικότητας και πολιτικής έκφρασης, ενεργοποιεί το πλήθος. Όχι απαραίτητα με λογική, αλλά με ένταση. Ο Πλούτωνας, από την άλλη, φέρνει εμμονές, πόλωση και την ανάγκη για απόλυτες λύσεις. Το τετράγωνο τους μπορεί να μεταφραστεί σε μαζικές αντιδράσεις που ξεκινούν ως «δημόσια εικόνα» και καταλήγουν σε βαθιά, υπόγεια σύγκρουση συμφερόντων.
- Για την Ελλάδα, η όψη αυτή έχει τη μυρωδιά πολιτικού γεγονότος που δεν θα περάσει απαρατήρητο. Είτε πρόκειται για αποκαλύψεις, είτε για κινήσεις που αλλάζουν το σκηνικό, η έμφαση θα είναι στο πώς παρουσιάζεται κάτι και στο τι πραγματικά κρύβεται από πίσω. Δεν αποκλείονται αιφνίδιες μετατοπίσεις, αποσύρσεις «λόγω συνθηκών» ή πρόσωπα που από το πουθενά βρίσκονται στο προσκήνιο, όχι γιατί είναι έτοιμα, αλλά γιατί η Δήμητρα άνοιξε την πόρτα και ο Πλούτωνας την έκλεισε πίσω τους. Το εσωτερικό αλλά και το διεθνές τοπίο είναι «ναρκοθετημένα» και η «σωστή πλευρά της ιστορίας» δυσδιάκριτη.
- Σε γεωπολιτικό επίπεδο, το ίδιο μοτίβο επαναλαμβάνεται. Εικόνα εναντίον ουσίας. Δηλώσεις που φαίνονται καθησυχαστικές αλλά κρύβουν σκληρές στρατηγικές, κινήσεις που παρουσιάζονται ως «επικοινωνιακές» αλλά έχουν βαθύτερο, μετασχηματιστικό χαρακτήρα. Ο κόσμος μοιάζει να παίζει σε μια σκηνή όπου το κοινό χειροκροτεί, αλλά το έργο έχει ήδη αλλάξει, πριν το καταλάβει.
Το τετράγωνο Δήμητρας–Πλούτωνα δεν είναι ευγενικό. Είναι εκείνη η στιγμή που καταλαβαίνεις ότι η εικόνα δεν σε σώζει και ότι, τελικά, το κοινό δεν είναι πάντα με το μέρος σου. Και τότε, ή αλλάζεις ρόλο… ή σε αλλάζουν!
Διάβασε επίσης:
