Μπορεί να είσαι ένας απολύτως λογικός άνθρωπος… μέχρι να μιλήσεις με τη μητέρα σου. Με έναν φίλο είσαι αυθόρμητος, με τον εργοδότη συγκρατημένος, με τον σύντροφό σου ευάλωτος και με εκείνον που σου κλείνει την έξοδο του πάρκινγκ, ανακαλύπτεις ότι η πολιτισμένη συμπεριφορά έχει και ωράριο λειτουργίας.
Το παράξενο είναι ότι όλοι αυτοί είσαι εσύ.
Ίσως λοιπόν η ερώτηση «ποιος είμαι» να είναι από την αρχή κάπως λανθασμένη.
Ο γενέθλιος χάρτης δεν περιγράφει έναν μονοκόμματο χαρακτήρα. Έχει Ήλιο, Σελήνη, Ωροσκόπο, Ερμή, Αφροδίτη, Άρη, Κρόνο, οίκους, όψεις και συχνά μεταξύ τους συμφωνούν όσο μια οικογενειακή συνέλευση για την κληρονομιά.
Ο χάρτης δείχνει με τον δικό του τρόπο τα πολλά και διαφορετικά «εγώ» του ανθρώπου. Άλλο κομμάτι σου θέλει ασφάλεια, άλλο ελευθερία, άλλο αναγνώριση, άλλο ησυχία και κάποιο πέμπτο εμφανίζεται ακριβώς τη στιγμή που τα υπόλοιπα είχαν σχεδόν καταλήξει.
Για παράδειγμα, ο Ωροσκόπος σου στους Διδύμους βλέπει τη Σελήνη σου στον Σκορπιό και της λέει «είσαι καχύποπτη, κρυψίνους και συνωμοσιολόγα». Η Σελήνη του απαντά «κι εσύ είσαι ξερόλας, φλύαρος και αναξιόπιστος». Και εσύ στη μέση να νομίζεις πως κουμαντάρεις και τους δύο. Το δυσάρεστο νέο είναι ότι μπορεί απλώς ο ένας συγκάτοικος να έχει σχηματίσει πολύ κακή γνώμη για τον άλλον.
Γι’ αυτό μπορεί να έχεις πλήρη επίγνωση ενός χαρακτηριστικού σου χωρίς να έχεις αποκτήσει ούτε γραμμάριο αυτογνωσίας.
Μπορεί ένα κομμάτι του χάρτη σου να κοιτάζει ένα άλλο και να το θεωρεί υπερβολικό, αφελές, φοβισμένο, ματαιόδοξο ή ανεύθυνο. Εσύ καταγράφεις τη διαπίστωση και λες «γνωρίζω τον εαυτό μου».
Όμως ποιος ακριβώς γνώρισε ποιον; Μπορεί απλώς ένα «εγώ» να πέρασε από επιθεώρηση ένα άλλο.
Ένας ισχυρός Κρόνος για παράδειγμα, μπορεί να αντιμετωπίζει την ανάγκη της Αφροδίτης για απόλαυση, σαν ύποπτη χαλάρωση. Ένας έντονος Ουρανός μπορεί να θεωρεί κάθε συναισθηματική προσκόλληση, περίπου προσωπική προσβολή. Ένας δυνατός Άρης μπορεί να βλέπει την αναμονή ως αδυναμία ενώ μια Σελήνη που αναζητά ασφάλεια, να θεωρεί τον ίδιο Άρη επικίνδυνο θερμοκέφαλο. Κανείς τους δεν έχει ολόκληρη την αλήθεια. Έχει απλώς τη δική του.
Εδώ οι σχέσεις αποκτούν ιδιαίτερη σημασία, γιατί ο άνθρωπος απέναντί σου δεν ενεργοποιεί ολόκληρο τον χάρτη σου με τον ίδιο τρόπο. Αγγίζει συγκεκριμένα σημεία του.
Με κάποιον βγαίνει μπροστά η Σελήνη, με άλλον ο Άρης. Ένας άνθρωπος μπορεί να χτυπήσει κατευθείαν πάνω στον Κρόνο σου και να σε κάνει να αισθανθείς ανεπαρκής. Κάποιος άλλος να ξυπνήσει την Αφροδίτη και ξαφνικά να θυμηθείς ότι η ζωή δεν αποτελείται αποκλειστικά από υποχρεώσεις, προθεσμίες και λογαριασμούς.
Ο 7ος οίκος παύει να είναι απλώς ο οίκος των σχέσεων επειδή δεν αφορά μόνο τον σύντροφο. Αφορά τον «απέναντι», εκείνον μέσα από τον οποίο συναντάς πλευρές σου που δεν εμφανίζονται εύκολα όταν είσαι μόνος.
Εκεί αρχίζουν οι προβολές. Μερικές φορές σε ενοχλεί στον άλλον, κάτι που δυσκολεύεσαι να αναγνωρίσεις στον εαυτό σου. Άλλες φορές συμβαίνει σχεδόν το αντίθετο. Σε ενοχλεί επειδή εκείνος τολμά να χρησιμοποιεί μια λειτουργία που εσύ έχεις απαγορεύσει στον εαυτό σου.
Ο υπερβολικά διεκδικητικός μπορεί να εξοργίζει εκείνον που δεν διεκδικεί ποτέ. Ο αυθόρμητος μπορεί να εκνευρίζει τον άνθρωπο που χρειάζεται να ελέγχει τα πάντα. Ο ανεξάρτητος μπορεί να προκαλεί φόβο σε εκείνον που έχει μάθει να βρίσκει ασφάλεια μέσα από την προσκόλληση.
Ο άλλος λοιπόν δεν σου αλλάζει χαρακτήρα. Σου αλλάζει εσωτερικό συσχετισμό δυνάμεων. Αυτός είναι και ο λόγος που διαφορετικοί άνθρωποι γνωρίζουν διαφορετικές εκδοχές σου και όλοι επιμένουν ότι ξέρουν «πώς είσαι». Έχουν δίκιο και ταυτόχρονα δεν έχουν.
Ο ένας γνώρισε τον Άρη σου σε πλήρη υπηρεσία. Ο άλλος τη Σελήνη σου σε κατάσταση συναγερμού. Κάποιος γνώρισε το Μεσουράνημά σου, το πρόσωπο που δείχνεις στον κόσμο. Κάποιος άλλος τον Κρόνο σου, εκεί όπου φωλιάζουν οι φόβοι, οι ανασφάλειες και τα όριά σου και ένας τρίτος τον Άρη ή τον Ήλιο σου, εκεί όπου διεκδικείς, θέλεις να προχωρήσεις και ζητάς τη θέση που θεωρείς ότι σου ανήκει. Τέλος, κάποιος γνώρισε εκείνη την πλευρά σου που εμφανίζεται μόνο όταν νιώσεις αρκετή ασφάλεια ώστε να κατεβάσεις την άμυνα.
Γι’ αυτό και ο Ωροσκόπος δεν χρειάζεται να βαφτιστεί «μάσκα» για να εξηγηθεί το φαινόμενο. Δουλεύει «πόρτα» στη συνάντησή σου με το περιβάλλον. Από εκεί περνά το ερέθισμα. Το ενδιαφέρον είναι ποιον θα βρει μέσα και ποιος τελικά θα αναλάβει την υπόθεση.
Η πραγματική αυτογνωσία επομένως δεν είναι ένας κατάλογος τύπου «είμαι ζηλιάρης, αγχώδης, γενναιόδωρος και λίγο ξεροκέφαλος». Αυτό είναι απογραφή.
Η αυτογνωσία αρχίζει όταν βλέπεις ποιος μέσα σου ζηλεύει, ποιος φοβάται, ποιος θυμώνει, ποιος κρίνει τον θυμωμένο και ποιος αργότερα ντρέπεται και για τους δύο.
Εκεί η αστρολογία μπορεί να γίνει κάτι πολύ περισσότερο από περιγραφή χαρακτήρα. Μπορεί να γίνει χάρτης των εσωτερικών σου συμμαχιών και εμφυλίων. Και ίσως τότε το σημαντικό δεν είναι να ανακαλύψεις ποιος από όλους είναι ο αληθινός σου εαυτός. Το σημαντικό είναι να αντιληφθείς ποιος έχει βάρδια πριν αποφασίσει, για άλλη μια φορά, ότι είναι ολόκληρη η επιχείρηση.
Διάβασε επίσης:
