Οι εκλείψεις του 2026: Η πρόβα πριν την παράσταση!
Το 2026 δεν προβλέπεται. Προβλέπει για μας!
Το 2026 δεν έρχεται για να εξηγήσει. Έρχεται για να ταρακουνήσει, αλλά μόνο αυτούς που έχουν τη δυνατότητα να αντιληφθούν τη βαρύτητα αυτής της χρονικής στιγμής. Οι εκλείψεις του μοιάζουν με δημόσια ανακοίνωση γραμμένη στο περιθώριο ενός παλιού τετραδίου. Τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται και ό,τι θεωρούσαμε δεδομένο ζητά απόδειξη ζωής.
Σίγουρα οι φετινές εκλείψεις δεν έχουν τη μεγάλη δυσκολία των εκλείψεων του 2022 και 2023. Ωστόσο μπορεί να είναι ένα πολύτιμο κενό σιωπής για να αφουγκραστούμε, να ζυγίσουμε και να επαναπροσδιορίσουμε διαδρομές που μας πάνε κατευθείαν στον γκρεμό. Μπορεί όμως να είναι και η ηρεμία πριν την καταιγίδα.
Ο Ουρανός, στις τελευταίες μοίρες του Ταύρου, αρνείται να αποχωρήσει εν ειρήνη, καθώς δεν έχει πει την τελευταία του λέξη. Δεν είναι ο τύπος που κλείνει την πόρτα σιγά. Είναι αυτός που πριν φύγει αναποδογυρίζει το τραπέζι για να βεβαιωθεί ότι είδαμε τι τρώγαμε τόσα χρόνια και ξαναγυρίζει για να πάρει και το τραπεζομάντηλο.
- Ο λόγος γι' αυτό, είναι ότι συμμετέχει με διάφορους τρόπους σε όλες τις εκλείψεις της χρονιάς, αρχίζοντας από την ηλιακή έκλειψη της 17ης Φεβρουαρίου στον Υδροχόο που ο Ουρανός είναι κυβερνήτης του. Το τετράγωνό του με τον Ήλιο και τη Σελήνη, ανοίγει τον φάκελο «συλλογική νεύρωση». Η σύνοδος των Αστρικών Φώτων με τον Τροπικό Πλούτωνα και το κρυφό τετράγωνο Αστρικού Ουρανού-Τροπικού Πλούτωνα θυμίζουν πως οι αλλαγές δεν έρχονται μόνο από τις πλατείες αλλά και από τα υπόγεια. Πολιτικά, βλέπουμε συστήματα να μιλούν για ανανέωση ενώ κρατούν σφιχτά το παλιό πορτοφόλι. Κοινωνικά, η ανάγκη για ελευθερία συγκρούεται με τον φόβο της απώλειας ασφάλειας. Είναι η στιγμή που η πρόοδος ζητά απόδειξη ταυτότητας. Το σενάριο βαθαίνει: εδώ δεν αλλάζει απλώς η μορφή της εξουσίας, αλλά το ποιος έχει πρόσβαση στη γνώση και στον έλεγχο. Το «κρυφό» τετράγωνο Αστρικού Ουρανού–Τροπικού Πλούτωνα δείχνει υπόγειες συγκρούσεις, παρασκηνιακές ανατροπές, αποφάσεις που λαμβάνονται μακριά από το βλέμμα του πλήθους. Είναι η έκλειψη που γεννά κοινωνική καχυποψία και πολιτική αποστασιοποίηση, αλλά και αιφνίδια συλλογική αφύπνιση. Είναι σημαντική για τις Ελληνοτουρκικές σχέσεις ενώ νέοι πολιτικοί σχηματισμοί θα κάνουν το πολιτικό σκηνικό να μοιάζει με παζάρι μετά από σεισμό. Οι παλιοί πάγκοι μισογκρεμισμένοι, τα εμπορεύματα ανακατεμένα, οι έμποροι να φωνάζουν πως έχουν «καινούριο πράμα», ενώ κανείς δεν είναι βέβαιος ποιος έχει άδεια, ποιος έχει δύναμη και ποιος απλώς κάνει θόρυβο για να μη φανεί το κενό πίσω του.
- Η σεληνιακή έκλειψη της 3ης Μαρτίου στην Παρθένο, με διευκολυμένη αντίθεση προς τον Δία, μοιάζει με λογιστικό έλεγχο της ελπίδας. Εδώ το έργο κατεβαίνει από τη θεωρία στην καθημερινότητα. Οι υπερβολικές υποσχέσεις πρέπει τώρα να μετρηθούν. Τι αξίζουν οι μεγάλες εξαγγελίες όταν δεν δουλεύει το σύστημα; Ο Άρης σε τετράγωνο με τον Ουρανό βάζει φωτιά στις λεπτομέρειες. Απεργίες, όχι μόνο για τα «μεγάλα» αλλά και για τα «μικρά», ξεσπάσματα για τα «ασήμαντα», κινητοποιήσεις, κοινωνική αγανάκτηση, βίαιες αντιδράσεις για πρακτικά ζητήματα. Εκεί καταλαβαίνουμε ότι η καθημερινότητα είναι πολιτική πράξη. Είναι η στιγμή που ο κόσμος λέει «φτάνει» όχι για ιδεολογικούς λόγους, αλλά γιατί πονάει το σώμα του.
- Η μεγαλοπρεπής ηλιακή έκλειψη της 12ης Αυγούστου στον Λέοντα είναι θεατρική, αλλά όχι αθώα. Ο Άρης σε τετράγωνο με τον Ποσειδώνα θολώνει τα κίνητρα, ενώ η κρυφή σύνοδος της Αστρικής του εκδοχής, με τον Ουρανό, φανερώνει αιφνίδιες πράξεις που βαφτίζονται «ιδεαλισμός». Δείχνει ξαφνικές αποφάσεις, ρήξεις, ακόμα και πολιτικά ή στρατηγικά ρίσκα χωρίς ξεκάθαρο σχέδιο. Η Αφροδίτη στον Ζυγό σχηματίζει χαρταετό με Ουρανό, Πλούτωνα και Ποσειδώνα. Έρωτες με πολιτικό πρόγραμμα, συμμαχίες με αισθητική, υποσχέσεις δικαιοσύνης που ζητούν συναίσθημα για να σταθούν. Είναι η στιγμή που η εικόνα διεκδικεί εξουσία, αλλά η ουσία ζητά ευθύνη. Είναι μια έκλειψη που θα φέρει νέες συμμαχίες, κοινωνικές συμφωνίες, ακόμη και αναδιαμόρφωση αξιών, αλλά προειδοποιεί: μην ερωτευτείτε την εικόνα της δικαιοσύνης χωρίς να δείτε το κόστος της.
- Τέλος, η σεληνιακή έκλειψη της 28ης Αυγούστου δεν είναι συναισθηματική. Είναι κοινωνικά εκρηκτική. Το Ταυ-τετράγωνο με τον Ουρανό δημιουργεί συνθήκες αιφνίδιας αποσταθεροποίησης, όχι όμως από ιδεολογικές θεωρίες, αλλά από τη βάση. Εδώ δεν επαναστατούν οι ιδέες. Επαναστατεί η πραγματικότητα. Δεν μιλάμε απλώς για λαϊκή δυσαρέσκεια, αλλά για μαζική έξοδο προς τα έξω: νέες μορφές συλλογικής παρουσίας, νέα πολιτικά πρόσωπα, νέοι τρόποι διεκδίκησης δημοσιότητας. Ο κόσμος δεν ζητά μόνο λύσεις. Ζητά ορατότητα. Να φανεί. Να ακουστεί. Να μετρήσει.
Η τριγωνική σχέση της Σελήνης με Άρη και Δήμητρα δείχνει ότι οι κινητοποιήσεις αυτές δεν είναι χαοτικές. Έχουν παλμό, ρυθμό και στόχο. Όμως το Ταυ-τετράγωνο με τον Ουρανό εισάγει το απρόβλεπτο: αιφνίδιες ρήξεις, ανατροπές σε πολιτικά αφηγήματα, γεγονότα που αλλάζουν τον συσχετισμό δυνάμεων μέσα σε λίγες ώρες. Το πολιτικό σκηνικό θυμίζει πλατεία γεμάτη μικρόφωνα χωρίς κεντρικό ηχείο. Το τρίγωνο Δία–Κρόνου λειτουργεί σαν αυστηρός επιμελητής. Ό,τι γεννηθεί αυτή την περίοδο θα πρέπει να αντέξει στον χρόνο. Δεν ευνοούνται πυροτεχνήματα. Ευνοούνται δομές. Νέοι πολιτικοί σχηματισμοί, κοινωνικά ρεύματα και συλλογικές ταυτότητες που πατούν πάνω στο παρελθόν, αλλά δεν του παραδίδονται άνευ όρων. Αυτή η έκλειψη δεν υπόσχεται κάθαρση. Υπόσχεται ενηλικίωση. Και όπως πάντα, αυτό πονάει περισσότερο από την κρίση.
Το 2026 δεν προβλέπεται. Προβλέπει για μας. Και μας ρωτά, με χιούμορ κάπως σκοτεινό: «Θα αλλάξετε από φόβο ή από επίγνωση;» Οι εκλείψεις δεν απαντούν. Σβήνουν το φως για να δούμε καλύτερα.
Διάβασε επίσης:
