Νέα Σελήνη Μαΐου στον Ταύρο: Το τέλος της ψευδαίσθησης της σταθερότητας!
Αυτή η Νέα Σελήνη δεν έρχεται για να σε καθησυχάσει, ούτε για να σου υποσχεθεί σταθερές γραμμές πορείας
Η Νέα Σελήνη που σχηματίζεται στις 16 Μαΐου και ώρα 11:01μμ, στις 25ο 57΄ του Ταύρου, δεν θυμίζει την ήρεμη και γήινη υπόσχεση που συνήθως συνοδεύει το ζώδιο.
Θα σε επηρεάσει πιο άμεσα και καθοριστικά, φέρνοντας εξελίξεις, εντάσεις αλλά και σημαντικές συνειδητοποιήσεις, αν είσαι Ταύρος, Σκορπιός, Λέων ή Υδροχόος, γεννημένος γύρω από τα μέσα του τρίτου δεκαημέρου ή στις αρχές του πρώτου. Η επιρροή της γίνεται ακόμη ισχυρότερη αν ανήκεις σε κάποια από τις παραπάνω περιπτώσεις και έχεις γεννηθεί τις χρονιές 1937, 1940, 1953, 1956, 1975 ή 1994.
Δεν θυμίζει, λοιπόν, αυτήν την ηρεμία του Ταύρου, γιατί κάτω από την επιφάνεια υπάρχει μια παράξενη ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα, σαν να ακούς βαλς μέσα από μεγάφωνα εκκένωσης εμπορικού κέντρου. Η σύνοδος με τον απλανή Algol, μετατρέπει αυτή τη Νέα Σελήνη σε ένα φαινόμενο ακραίων ενστίκτων, υπόγειας έντασης και εσωτερικών εκρήξεων.
Ο Ταύρος θέλει σταθερότητα, ασφάλεια και έλεγχο των πραγμάτων. Ο Algol όμως λειτουργεί σαν εκείνον τον τύπο που μπαίνει αργά σε ένα ήσυχο καφενείο και μέσα σε δέκα λεπτά έχουν σπάσει τρία τάβλια, δύο καρέκλες και έχει ξεσπάσει ένας πολιτικός καβγάς για το 65. Τα συναισθήματα γίνονται απόλυτα, οι αντιδράσεις ενστικτώδεις και οι εμμονές δύσκολα ελέγχονται. Μπορεί να βρεθείς μπροστά σε καταστάσεις που αγγίζουν τα όρια ανάμεσα στη θέληση, στην ανάγκη, στην επιθυμία και στην προσκόλληση. Σχέσεις, οικονομικά ζητήματα, κτητικά σύνδρομα και βαθιές ανασφάλειες, τώρα ζητούν απάντηση.
Ταυτόχρονα, ανοίγει ο νέος συνοδικός κύκλος Άρη-Χείρωνα στο τέλος του Κριού, ένα κομβικό στοιχείο αυτής της Νέας Σελήνης. Ο Χείρωνας εδώ φέρνει στην επιφάνεια όλο το ψυχικό και συναισθηματικό φορτίο της καταγωγής, των οικογενειακών προτύπων και των αόρατων δεσμών που κουβαλάς, πολλές φορές χωρίς να το καταλαβαίνεις. Ο Άρης δρα σαν επιταχυντής εξελίξεων. Μπορεί να θελήσεις να αποκοπείς από εξαρτήσεις και συναισθηματικές φυλακές, μπορεί όμως να βυθιστείς ακόμη περισσότερο μέσα τους, υπερασπίζοντας παλιές βεβαιότητες σαν ιππότης του Μεσαίωνα που φυλάει χαλασμένο ψυγείο.
Ο κύκλος αυτός μιλά για έντονη ανακίνηση θεμάτων που σχετίζονται με κατοικίες, πατρίδα, πληθυσμιακές μετακινήσεις, οικογενειακή συνοχή αλλά και συλλογική μνήμη. Η κοινωνία μοιάζει να ταλαντεύεται ανάμεσα στην ανάγκη προστασίας και στην έκρηξη θυμού απέναντι σε οτιδήποτε θεωρεί απειλή για την ταυτότητα της. Και μέσα σε αυτό το κλίμα, οι αντιδράσεις δύσκολα παραμένουν ψύχραιμες.
Η Νέα Σελήνη στην Αστρική της εκδοχή, σχηματίζει τετράγωνο με τον Τροπικό Πλούτωνα, εντείνοντας την αίσθηση μιας υπόγειας πίεσης που συσσωρεύεται. Μπορεί να αισθανθείς πως κάτι μέσα σου πιέζει να σπάσει, σαν να μην αντέχεις άλλο να συντηρείς ψυχικές καταστάσεις μόνο και μόνο επειδή «έτσι έμαθες». Παράλληλα, μηχανισμοί εξουσίας, οικονομικά συμφέροντα και παιχνίδια ελέγχου κινούνται έντονα στο παρασκήνιο, δημιουργώντας μια συλλογική αίσθηση ασφυξίας που κορυφώνεται με την ακρίβεια των αγαθών και την έλλειψη πρώτων υλών. Αυτό το σκηνικό έχει και ισχυρότερη βάση από το τετράγωνο που… καταφτάνει, του Τροπικού Κρόνου με τον Αστρικό Πλούτωνα.
Ωστόσο, μέσα στην αναστάτωση υπάρχει και μια ιδιότυπη βαλβίδα εκτόνωσης. Ο Αστρικός Δίας σε σύνοδο με την Τροπική Αφροδίτη αφήνει περιθώρια συναισθηματικής και υλικής γενναιοδωρίας, επανασυνδέσεων και μικρών απολαύσεων που λειτουργούν σαν αντίδοτο στη συλλογική πίεση. Είναι εκείνες οι στιγμές που ενώ γύρω επικρατεί χάος, κάποιος συζητά με απόλυτη σοβαρότητα για συνταγή μουσακά την ώρα που πίσω του καταρρέει το σκηνικό, σαν να πιστεύει πραγματικά ότι μια παχιά μπεσαμέλ μπορεί ακόμη να σώσει τον πολιτισμό.
Την ίδια στιγμή όμως, ο Αστρικός Άρης πάνω στον Τροπικό Ποσειδώνα δημιουργεί σύγχυση, παρασκήνιο και θολές κινήσεις. Οι ενέργειες δεν έχουν σαφή στόχο και εύκολα κυριαρχούν εξαπατήσεις, φήμες ή ψυχολογική εξάντληση. Μπορεί να διοχετεύσεις την οργή σου αλλού από εκεί που πραγματικά γεννιέται και τελικά να ψάχνεις τον ένοχο κρατώντας τον καθρέφτη ανάποδα.
Αυτή η Νέα Σελήνη δεν έρχεται για να σε καθησυχάσει, ούτε για να σου υποσχεθεί σταθερές γραμμές πορείας. Έρχεται περισσότερο σαν εκείνη τη στιγμή που συνειδητοποιείς ότι το πάτωμα που πατάς δεν ήταν ποτέ τόσο συμπαγές όσο νόμιζες και τώρα απλώς το αντιλαμβάνεσαι για πρώτη φορά. Δεν σου τραβάει το έδαφος. Σου αποκαλύπτει ότι πάνω του είχες χτίσει μια ισορροπία που τελικά σε κρατούσε στάσιμο.
Το ζητούμενο δεν είναι να αντέξεις αλλά να δεις τι έχει μείνει μέσα σου, όταν σταματά να σε κρατά η συνήθεια. Εκεί αρχίζει μια πιο αληθινή μορφή σταθερότητας, όχι αυτή που στηρίζεται στον φόβο της απώλειας αλλά εκείνη που γεννιέται όταν δεν φοβάσαι πια να χάσεις το περιττό. Τελικά το μόνο που μπορεί να μείνει πραγματικά ακλόνητο, είναι η πρόθεσή σου να συνεχίσεις, ακόμη και αν το τοπίο έχει αλλάξει χωρίς προειδοποίηση.
Θυμίζει εκείνο το ποίημα του μέγιστου Robert Browning, «ο μικρός Ρολάντ ήρθε στον σκοτεινό πύργο»:
Παράξενο! Δεν είχα κάνει ούτε δυο βήματα
Βαδίζοντας με ασφάλεια στην πεδιάδα.
Σταμάτησα και μια τελευταία ματιά έριξα πίσω.
Ο ασφαλής δρόμος είχε χαθεί:
Γύρω μου γκρίζα πεδιάδα ως τα βάθη του ορίζοντα.
Συνεχίζω. Τίποτε άλλο δεν μου απέμενε να κάνω.
Διάβασε επίσης:
