Η Σεληνιακή έκλειψη στην Παρθένο: Σεμνή και ταπεινή σαν ήσυχη καταιγίδα!
Στις 3 Μαρτίου 2026, ώρα 13:38, η Σελήνη σβήνει συμβολικά στις 12° 53΄της Παρθένου
Είναι μια Σεληνιακή έκλειψη που δεν έρχεται για να μας συγκινήσει με ποιητικές ομίχλες, αλλά για να μας ζητήσει λογαριασμό. Με ύφος σχολικού εφόρου, με βλέμμα ψυχιάτρου και με χιούμορ που ακροβατεί ανάμεσα στο σουρεάλ και στον γραφειοκρατικό εφιάλτη της ανθρώπινης λογικής. Αν οι εκλείψεις είναι σεισμοί συνείδησης, αυτή είναι από εκείνες που μετρούν ρωγμές, όχι Ρίχτερ.
Στο κέντρο της σκηνής δεσπόζει ο σχηματισμός διευκολυμένης αντίθεσης του Δία στον Καρκίνο προς τον Ήλιο και τη Σελήνη. Αυτή σε πρώτη ματιά φαίνεται εύκολη αλλά το θέμα είναι τι ακριβώς «διευκολύνει». Γιατί η απρόσκοπτη ροή της ενέργειας που συνεπάγεται, θα διευκολύνει και τις δύσκολες πτυχές αυτής της έκλειψης που θα δούμε παρακάτω. Και θα είναι άκρως αποκαλυπτική! Ο Δίας ανοίγει τον φακό. Φέρνει υπερβολή, νομιμοποίηση, ιδεολογική επίστρωση. Ό,τι μέχρι χθες ήταν «τεχνικό θέμα», τώρα γίνεται αξιακό ζήτημα. Ό,τι κρυβόταν πίσω από διαδικασίες, τώρα ζητά ηθικό άλλοθι. Η Παρθένος απαιτεί λεπτομέρεια. Ο Δίας θέλει αφήγημα. Το αποτέλεσμα είναι ένα τραπέζι γεμάτο αριθμούς, πάνω στο οποίο κάποιος με έμμετρο λόγο, προσπαθεί να μας πείσει ότι η ζωή βγαίνει σε λογιστικό ισοζύγιο.
Σε κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο, η έκλειψη αυτή μοιάζει με ελεγκτικό συνέδριο της πραγματικότητας. Συστήματα υγείας, εργασιακές συνθήκες, εκπαίδευση, δημόσια διοίκηση, όλα μπαίνουν σε μικροσκόπιο. Η Παρθένος δεν συγχωρεί την προχειρότητα, και ο Δίας δεν αφήνει τίποτα μικρό. Έτσι, κυβερνήσεις και θεσμοί καλούνται να απαντήσουν όχι μόνο στο τι κάνουν, αλλά στο γιατί το κάνουν. Ο δημόσιος λόγος φουσκώνει, οι υποσχέσεις πολλαπλασιάζονται, αλλά η λεπτομέρεια προδίδει. Είναι η στιγμή που ο πολίτης καταλαβαίνει αν το «όραμα» έχει σχέδιο ή απλώς ωραία λόγια.
Και εκεί που νομίζουμε ότι το έργο είναι πολιτικό δράμα, ο Άρης που συνεχίζει να βρίσκεται σε τετράγωνο με τον Ουρανό, πετάει την καρέκλα από το παράθυρο. Θυμός, βιασύνη, ατυχήματα, τεχνολογικά στραβοπατήματα, κοινωνικές εκρήξεις που ξεκινούν από το ασήμαντο. Το τετράγωνό τους είναι ο καυγάς του οδηγού με το GPS. Την ώρα που αυτός αποφασίζει να στρίψει, το άλλο επαναπροσδιορίζει τη διαδρομή. Στο συλλογικό πεδίο, αυτό μεταφράζεται σε αιφνίδιες κινητοποιήσεις, απρόβλεπτες αποφάσεις, και μια γενικευμένη νευρικότητα που θυμίζει καυτή κατσαρόλα έτοιμη να χυθεί.
Πάνω από όλα αυτά όμως, πλανάται η «εποπτεία» του κρυφού τετραγώνου του Αστρικού Ουρανού με τον Τροπικό Πλούτωνα που έχω κατ’ επανάληψη αναλύσει σε προηγούμενα άρθρα αλλά και της συνόδου του Κρόνου με τον Ποσειδώνα.
Με το τετράγωνο δεν έχουμε θόρυβο. Έχουμε βάθος. Υπόγειες μετατοπίσεις ισχύος, τεχνολογίες που αλλάζουν τη φύση της εξουσίας, φόβοι που δεν ομολογούνται. Είναι το τετράγωνο που δεν φαίνεται αλλά κινεί τα νήματα. Ιδίως αυτά του πολέμου και της οικονομίας. Σαν να αλλάζει το λογισμικό ενώ εμείς κοιτάμε την οθόνη.
Η σύνοδος Κρόνου–Ποσειδώνα έρχεται να ενισχύσει την αντιφατικότητα του σκηνικού. Περιορισμοί και όρια, συγκρούονται με όνειρα και ιδανικά. Η πραγματικότητα δεν χαρίζεται, αλλά ταυτόχρονα καλεί να δούμε πέρα από τα προφανή. Σαν να μας ζητά να χτίσουμε κάστρα με άμμο και συγχρόνως να κατανοήσουμε τα κύματα που τα διαλύουν. Η πολιτική, η οικονομία, ακόμα και οι προσωπικές μας επιδιώξεις, δοκιμάζονται από την ένταση μεταξύ περιορισμού και φαντασίας.
Όλο το αστρολογικό σκηνικό, κομμένο και ραμμένο πάνω στους χάρτες του Ισραήλ, του Ιράν και των ΗΠΑ, δεν αφήνει πολλά περιθώρια για αποκλιμάκωση της έντασης.
Στα δικά μας τώρα… Η έκλειψη, που «πιάνει» τον γενέθλιο Ήλιο του Κυριάκου Μητσοτάκη, δύσκολα μπορεί να χαρακτηριστεί ευνοϊκή. Η Σελήνη της Παρθένου δεν χαρίζεται στην εικόνα, ζητά λογοδοσία και λεπτομέρεια, ενώ η διευκολυμένη αντίθεση του Δία διογκώνει ό,τι μέχρι τώρα περνούσε ως «διαχειρίσιμο». Την ίδια στιγμή, ο Αστρικός Πλούτωνας που μόλις μπήκε σε τετράγωνο με τον Ήλιο της Νέας Δημοκρατίας, υποδηλώνει υπόγειες πιέσεις ισχύος, φθορά εκ των έσω και μια αναμέτρηση με σκιές που δεν ελέγχονται επικοινωνιακά. Δεν πρόκειται απαραίτητα για άμεση πτώση, αλλά για μια κλιμακούμενα δύσκολη περίοδο όπου το αφήγημα δεν μπορεί να καλύψει τη δομή και η εξουσία καλείται να αποδείξει αν στηρίζεται σε ανθεκτικά θεμέλια ή σε προσεκτικά ισορροπημένα δελτία τύπου.
Σε προσωπικό επίπεδο, η έκλειψη στην Παρθένο λειτουργεί σαν ψυχαναλυτικός καναπές με καθαρό σεντόνι. Η ανάγκη για τάξη, νόημα και χρησιμότητα, συγκρούεται με την υπαρξιακή υπερβολή του Δία. Τι αξία έχει αυτό που κάνω καθημερινά; Ποιο αφήγημα υπηρετεί; Εδώ ο Σιγισμούνδος θα χαμογελούσε, βλέποντας το άγχος να φορά ρούχα λογικής και ο Ηράκλειτος θα μας θύμιζε ότι η σύγκρουση είναι ο πατέρας των πάντων. Η Παρθένος ζητά βελτίωση και τελειότητα. Ο Δίας ζητά πίστη, όχι απόδειξη. Αν τα μπερδέψουμε, γεννιέται ενοχή. Αν τα ξεχωρίσουμε, γεννιέται σοφία. Η έκλειψη σε καλεί να δεις τι πραγματικά μετράει στη ζωή σου και τι είναι μόνο φλυαρία ή συνήθεια. Είναι μια ευκαιρία να ξεχωρίσεις τη δράση που υπηρετεί νόημα από αυτή που παράγει μόνο ενοχές.
Όλα αυτά σε αφορούν άμεσα, αν είσαι Παρθένος, Ιχθύες, Δίδυμοι ή Τοξότης, γεννημένος από την αρχή έως τα μέσα του δεύτερου δεκαημέρου. Το ίδιο και αν είσαι Λέων, Υδροχόος, Ταύρος ή Σκορπιός γεννημένος από τα μέσα έως το τέλος του δεύτερου δεκαημέρου, όπου επιδρά η Αστρική εκδοχή της έκλειψης. Αν ανήκεις σε κάποια από τις παραπάνω κατηγορίες και έχεις γεννηθεί τις χρονιές 1941, 1942, 1947, 1948, 1960, 1961, 1967, 1980, 1999 ή 2007, τότε η έκλειψη σε αφορά περισσότερο από όσο θα υπολόγιζες. Όχι γιατί το λένε τα άστρα, αλλά γιατί κάποια πράγματα έχουν ήδη δρομολογηθεί κι εσύ απλώς κρατάς ακόμη το πρόγραμμα.
Το χιούμορ της έκλειψης κρύβεται στο εξής: ενώ όλα μοιάζουν να ζητούν έλεγχο, το σύμπαν μας θυμίζει ότι δεν ελέγχεται. Μετράμε, οργανώνουμε, διορθώνουμε και μετά γλιστράμε σε μια μπανανόφλουδα Ουρανού. Εκεί βρίσκεται και η λύτρωση.
Αυτή η σεληνιακή έκλειψη δεν μας χαρίζει απαντήσεις. Μας χαρίζει σωστές ερωτήσεις. Και σε έναν κόσμο που τρέχει με σπασμένο κοντέρ, αυτό είναι αρκούντως επαναστατικό…
*Η φωτογραφία έχει δημιουργηθεί με AI*
Διάβασε επίσης:
