Παρασκευή 14 Δεκεμβρίου 2018
ΟΙ ΠΛΑΝΗΤΕΣ:
ΗΛΙΟΣ - 21° 55' 03" ΤΟΞΟΤΗΣ
ΣΕΛΗΝΗ - 05° 27' 56" ΙΧΘΥΕΣ
ΕΡΜΗΣ - 00° 51' 20" ΤΟΞΟΤΗΣ
ΑΦΡΟΔΙΤΗ - 07° 30' 19" ΣΚΟΡΠΙΟΣ
ΑΡΗΣ - 17° 56' 05" ΙΧΘΥΕΣ
ΔΙΑΣ - 07° 52' 53" ΤΟΞΟΤΗΣ
ΚΡΟΝΟΣ - 09° 16' 17" ΑΙΓΟΚΕΡΩΣ
ΟΥΡΑΝΟΣ - 28° 50' 30" ΚΡΙΟΣ R
ΠΟΣΕΙΔΩΝΑΣ - 13° 47' 48" ΙΧΘΥΕΣ
ΠΛΟΥΤΩΝΑΣ - 20° 00' 49" ΑΙΓΟΚΕΡΩΣ
ΒΟΡΕΙΟΣ ΔΕΣΜΟΣ - 27° 15' 10" ΚΑΡΚΙΝΟΣ

Για μια Νέα Αστρολογία

Η ένωση των αντιθέτων, είναι το ζητούμενο
Για μια Νέα Αστρολογία

από τον Γιάννη Ριζόπουλο

Η αστρολογία είναι βέβαια μια πανάρχαια τέχνη, που ένα μέρος της γνώσης της έχει προέλθει από την παρατήρηση κι ένα άλλο πραγματικά ...δεν ξέρουμε πως.

Ύστερα από μια υπερχιλιετή πορεία και κόντρα σε αλλεπάλληλους διωγμούς και ευτελισμούς, εξακολουθεί μέχρι σήμερα να είναι το «βαρύ πυροβολικό» στην προσπάθεια του ανθρώπου να προβλέψει το μέλλον του. Ωστόσο, είναι λογικό στο πέρασμα των αιώνων στο αστρολογικό οικοδόμημα που κτίστηκε να έχουν παρεισφρήσει απόψεις και δοξασίες που δεν στηρίζονται τόσο σε αντικειμενικές και αδογμάτιστες παρατηρήσεις όσο σε κοινωνικές πεποιθήσεις.

Κάθε αστρολογία τελικά συνάδει με τις κουλτούρες κάτω από τις οποίες στεγάστηκε, γι αυτό και παρά τον συνήθως κοινό κοσμικό «σκελετό» των δώδεκα ζωδίων παρατηρούνται σημαντικές διαφορές, όχι μόνον στην τεχνική αλλά και στην φιλοσοφία της.

Αλλού επικεντρώνονται οι Ινδοί, αλλού οι Κινέζοι κι αλλού οι σύγχρονοι Δυτικοί.

Είναι γνωστό για παράδειγμα πως οι Κινέζοι αντί για τους ζωδιακούς μήνες χρησιμοποιούν ένα σύστημα με χρονιές, όπου επιπλέον τα «κλασικά» τέσσερα στοιχεία έχουν γίνει πέντε. Επίσης οι Ινδοί που -σημειωτέον- χρησιμοποιούν τον αστρικό ζωδιακό, έχουν μια πολύ πιο μοιρολατρική θεώρηση και η αστρολογία τους, όντας σε απόσταση από μια ψυχολογική προσέγγιση, εφαρμόζεται κατά συρροή σε όλα τα βασικά θέματα της ζωής (γάμος, παιδιά, χρήμα, υγεία) με μόνη «διορθωτική» δυνατότητα τις επικλήσεις (μάντρα).

Αντίθετα στη Δύση από τα μέσα του 20ου αιώνα ενισχύθηκε ιδιαίτερα η λογική των «τάσεων» που θέλει το άτομο ικανό να «ελέγχει» το πεπρωμένο του και σε αυτήν την κατεύθυνση ορίζει περισσότερες από μία πιθανότητες για κάθε αστρολογική παράμετρο. Η εισαγωγή των Γιουγκιανών αρχετύπων ήταν ένα από τα κλειδιά αυτής της επανάστασης που πρώτος εισηγήθηκε ο Κριός (τι άλλο;) Ντέην Ρουντγίαρ.

 

Όσον αφορά την εξέλιξη των ιδεών στη Δυτική αστρολογία, στα πλαίσια του ορθολογισμού που την διακατέχει υπάρχει η τάση να απορριφθούν όλα εκείνα τα βαρίδια που κρατούν την αστρολογία δέσμια είτε της μεταφυσικής, είτε της μοιρολατρίας. Και προσωπικά, γαλουχημένος κι εγώ με τις Δυτικές (τις Ελληνικές, δηλαδή) αξίες, είναι λογικό να κλίνω προς αυτήν την θεώρηση.

 

Εκτιμώ μάλιστα ότι σήμερα χρειαζόμαστε και κάτι επιπλέον.

Πολλά από τα χαρακτηριστικά που αποδίδονται στα ζώδια, όπως και οι ερμηνείες των πλανητικών θέσεων και όψεων μάλλον χρειάζονται μια γερή αναθεώρηση. Κι αυτό για δύο κυρίως λόγους.

 

Ο πρώτος έχει να κάνει με τις αναπόφευκτες αλλαγές που έχουν προκύψει από τον εμπλουτισμό της εφαρμοσμένης ενέργειας των πλανητών. Για παράδειγμα, στην αρχαιότητα ο «εφαρμοσμένος Άρης» θα μπορούσε να είναι σχεδόν μονοσήμαντα ο μαχητής που προτάσσει τα στήθη του και χαρακτηρίζεται από τόλμη και θάρρος. Ένας «αλλιώτικος» Άρης ήταν εξοβελιστέος, ένας «δειλός» που δεν είχε καμία θέση

στην κοινωνία.

 

Οι νέες εφαρμογές δίνουν λύσεις

Σήμερα τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά. Ο πολιτισμένος άνθρωπος που σύμφωνα με τους ψυχολόγους του 20ου αιώνα «είναι ένα άρρωστο ζώο» καλείται να αξιοποιήσει και όλους τους άλλους τύπους του Άρη, ιδιαίτερα στα πεδία των μαχών, που είναι κατά τεκμήριο τα πεδία δοκιμών και επιβεβαίωσης ενός Άρη. Οι πόλεμοι γίνονται πλέον με το πάτημα ενός κουμπιού κι εκείνο που «μετράει» περισσότερο δεν είναι ο «καθαρός» αρχαίος Άρης αλλά ένας Άρης που μπορεί να χειρίζεται με ευκολία ηλεκτρονικά συστήματα, πυραύλους, πυρηνικά ή χημικά όπλα. Η πολεμική ενέργεια του πλανήτη δηλαδή θεωρείται πλέον αξιόλογη όταν συνδυάζεται με εκείνη του Ουρανού, του Πλούτωνα ή του Ποσειδώνα.

Πέραν τούτου, οι αθλητικοί αγώνες έχουν αντικαταστήσει σε μεγάλο βαθμό τις παλιές αντιπαλότητες στα πεδία των μαχών. Παναθηναϊκός εναντίον Ολυμπιακού, αντί για Αθήνα εναντίον Πειραιά, ο οποίος παίζει αντικαθιστά επάξια την Σπάρτη... Και τα γνωστά συνθήματα των γηπέδων που έχουν ως βασικό συστατικό τους τον ...ανδρισμό του Άρη πιστοποιούν αυτήν την διάσταση.

 

Ακόμη, οι σημερινές κοινωνικές προτεραιότητες θέτουν σε πολύ καλύτερη μοίρα έναν παραδοσιακά «αδύναμο» Άρη, ο οποίος μπορεί να χαράσσει στρατηγικές ή να σκέπτεται χωρίς να κινδυνεύει να χαρακτηρισθεί «δειλός».

Ανάλογες διαφοροποιήσεις ισχύουν και για την ενέργεια των υπόλοιπων πλανητών που πλέον έχουν κατακτήσει το δικαίωμα να διακηρύσσουν έμπρακτα τη διαφορετικότητα τους. Κι όταν εκείνοι νιώθουν καλά με τον εαυτό τους, τότε είμαστε κι εμείς ευτυχείς.

Ευτυχώς, υπάρχουν πλέον πολλές νέες «θέσεις εργασίας» τόσο για τους δώδεκα Ερμήδες, όσο και για τις δώδεκα Αφροδίτες, χωρίς κάποια από αυτές να πρέπει να θεωρηθεί «μειονεκτική»

 

Και είναι γεγονός πως η εξέλιξη της τεχνολογίας προσφέρει επιπλέον δυνατότητες ανοίγει δηλαδή παράθυρα για την χρήση και τη διαχείριση της κοσμικής ενέργειας, με τρόπους που παλαιότερα δεν θα μπορούσε κανείς να διανοηθεί.

Εξετάζοντας για παράδειγμα το ωροσκόπιο ενός φυσικού ή ενός ψυχολόγου, εκείνο που συνήθως διακρίνεται με την πρώτη ματιά είναι η περίοπτη θέση πλανητών όπως ο Ουρανός και ο Πλούτωνας (συνήθως, αν δεν κάνουν δύσκολες όψεις είναι γωνιακοί), ένα στοιχείο που μας «υποψιάζει» για τις εναλλακτικές λύσεις που μπορεί να βρίσκονται ανά πάσα στιγμή στην διάθεση μας. Γιατί οι ίδιες θέσεις στο ωροσκόπιο ενός «μέσου ανθρώπου» που δεν ψάχνει στις εσχατιές του σύμπαντος, του ψυχικού κόσμου ή του μικρόκοσμου θα κρίνονταν ως φορείς δυστυχίας και προβλημάτων.

 

Η διαστημική τεχνολογία, οι υδατοπτώσεις, η αιολική ενέργεια είναι μερικές από τις «νέες μορφές Άρη» που δίνουν την ευκαιρία σε όλους μας και ένα διαφορετικό μέτρο για να «λειτουργήσουμε» τον Άρη με τρόπους που δεν υπήρχαν στο παρελθόν. Κι αυτό μόνον ως θετικό μπορεί να χαρακτηρισθεί, αφού οι εφαρμογές είναι ο καλύτερος τρόπος για να πετύχουμε την δημιουργική προβολή της ενέργειας του πλανήτη, αποπλέκοντας την από την καθημερινότητα μας. Κι αυτό βέβαια ισχύει για όλους τους πλανήτες και όλα τα ζώδια που απέχουν πολύ από το να έχουν μια προδιαγεγραμμένη πορεία ή συμπεριφορά. Δέσμες πιθανοτήτων, παράλληλοι κόσμοι, «σκουληκότρυπες», απροσδιόριστα σωματίδια και βέβαια η θεωρία του Χάους, απαιτούν τουλάχιστον να ξεκολλήσουμε από την τάξη της ...Νευτώνειας αστρολογίας, την τάξη του προκαθορισμένου, των δογμάτων και του μοιραίου.

Καλή λοιπόν η παράδοση και η γνώση της, αφού χωρίς αυτήν δεν θα φθάναμε πουθενά, θα πρέπει όμως η αστρολογική ερμηνεία να εκσυγχρονιστεί και να προσαρμοστεί στα δεδομένα του 21ου αιώνα.

Ας δούμε όμως πως ξεκίνησαν όλα.

 

 

It is a man’s world

Η πτώση της Μητριαρχίας και η αντικατάσταση της από μια ανδροκρατική κουλτούρα, άφησε κατά τη γνώμη μου τα εμφανή σημάδια της στον αστρολογικό κορμό.

Όλες οι ερμηνείες και τα «αξιώματα», ουσιαστικά υποτιμούν τον θηλυκό ρόλο, κάτι ιδιαίτερα οξύμωρο αν αναλογιστεί κανείς πως σήμερα το μεγαλύτερο μέρος του κοινού που εντρυφά στην αστρολογία είναι γυναίκες.

Κατ’ αρχάς είναι δεδομένο πως εξ αιτίας του ότι οι γυναίκες στην αρχαιότητα είχαν έναν περιθωριοποιημένο ρόλο, μια αστρολογική πρόβλεψη δεν τις είχε ως σημείο αναφοράς. Στην πραγματικότητα, όλοι οι χρησμοί-ερμηνείες αναφερόντουσαν σε άνδρες και για τις γυναίκες απέμενε μόνον οτιδήποτε σχετιζόταν με τα καθήκοντα τους ως σύζυγοι και μητέρες.

Αυτό σημαίνει πως οι αστρολογικές ερμηνείες στο σύνολο τους ήταν προσαρμοσμένες στις αξίες και τις ανάγκες ενός «αρσενικού» κόσμου.

 

Κι εδώ αρχίζουν τα ...περίεργα!

Υποτίθεται πως οι σχεδόν «αξιωματικές» θεωρήσεις για θέσεις πλανητών που έχουν φθάσει μέχρι τις μέρες μας (κυριαρχίες, εξάρσεις, πτώσεις κλπ) είναι κάποιο είδος «κοσμικής αλήθειας», ενώ τελικά το μόνο που κάνουν είναι να στηρίζουν με νύχια και με δόντια αυτήν την αρσενο-κεντρική κουλτούρα.

(περισσότερα για αυτό το θέμα μπορείτε να διαβάσετε στο άρθρο «Πτώσεις, εξάρσεις και άλλα παραμύθια»)

Για παράδειγμα, εκτός από τον «εκθηλυμένο» αδύναμο Άρη, που ήταν περίπου ...κατάπτυστος, δημιουργώντας πλήθος κοινωνικών πιέσεων σε όποιον ...ατυχή άνδρα τον είχε στο ωροσκόπιο του, κάθε πλανητική θέση που υπονοούσε την δυνατότητα κυριαρχίας του θηλυκού απέναντι στο αρσενικό έγινε επίσης δακτυλοδεικτούμενη και «κακή». Η Σελήνη και η Αφροδίτη στο Σκορπιό είναι ίσως τα καλύτερα παραδείγματα, αυτής της αρσενικής «προπαγάνδας» που ενσωματώθηκε στο αστρολογικό οικοδόμημα. Τόμοι έχουν γραφτεί για την καταστρεπτική διάσταση αυτών των δύο θέσεων, θα πρέπει όμως να αναλογιστούμε ότι αυτή η τοποθέτηση έγινε πάνω σε ανδρικούς χάρτες ή με σημείο αναφοράς τους άνδρες. Γιατί στο ωροσκόπιο μιας γυναίκας οι δύο αυτές θέσεις υποδηλώνουν την δυνατότητα τους να κυριαρχούν πάνω στο «αρσενικό» ως ιέρειες και μάγισσες με την αρχετυπική έννοια των όρων, είτε γοητεύοντας το και αποσπώντας το από τον «ίσιο δρόμο», είτε «κατασπαράζοντας το».

Το τελευταίο εκτός από την κοινωνική, έχει και μια σαφέστατη ψυχολογική διάσταση, αναφερόμενο στον κίνδυνο της Συνείδησης να «ξανακυλήσει» έρμαια στην επιρροή των δυνάμεων του Ασυνείδητου.

Μια αίσθηση κινδύνου που ήταν διάχυτη, όταν το αρσενικό Εγώ χειραφετήθηκε από την Μοίρα. Άλλες εποχές βέβαια τότε, αφού σήμερα το κεντρικό αίτημα είναι πλέον η ισότιμη σύνθεση αρσενικού-θηλυκού. Και για να γίνει αυτό θα πρέπει με τη σειρά τους οι «θηλυκές» δυνάμεις να χειραφετηθούν από το ηθικό και πολιτισμικό συλλογικό εποικοδόμημα του Άνδρα-Θεού.

Την διπλή (κοινωνική-ψυχολογική) διάσταση αυτής της «αντιπαλότητας» μπορείτε να διαβάσετε στην σειρά των άρθρων «Το Αρχέτυπο του Ζωδιακού» (1,2,3 και 4) στην ενότητα Ψυχολογική Αστρολογία, όπου περιγράφω με περισσότερες λεπτομέρειες τα πως και τα γιατί αυτού του status quo.

Σε αγαστή σύμπνοια με τις νέες αρχές που προέκυψαν από την αλλαγή σκυτάλης στις κοινωνικές δομές, ο Ήλιος, ο Άρης, η Σελήνη και η Αφροδίτη, «κατατάχθηκαν» και αξιολογήθηκαν με τρόπο που εξυπηρετούσε τις ανάγκες του συστήματος. Απέκτησαν την «πτώση» ή την «έξαρση» τους όπου «ήταν ενδεδειγμένο». Και βέβαια ο Κρόνος χρίστηκε ως «ο μεγάλος επιβλέπων», η ασφαλιστική δικλείδα για την διατήρηση αυτής της (αν)ισορροπίας.

Και τελικά γίναμε χρήστες μιας «αρσενικής» αστρολογίας, θεωρώντας τις προσδοκίες της ως κανόνες.

Όλα αυτά βέβαια ήταν και είναι κάτι πολύ περισσότερο από «άψυχα» δόγματα. Οι καταδικαστέες συμπεριφορές-επιλογές, που κωδικοποιήθηκαν σε συγκεκριμένες πλανητικές θέσεις, ήταν εξοστρακισμένες και από την πραγματική ζωή, με αποτέλεσμα τελικά οι «κακές» θέσεις να δημιουργούν ουσιώδεις παρενέργειες. Για παράδειγμα ένας όχι και τόσο δυναμικός άνδρας, για να μην αποκαλύψει την ιδιαιτερότητα του, αναγκαζόταν να υιοθετήσει μια πολιτική-συμπεριφορά που ενεργειακά του ήταν ξένη. Να υποδυθεί δηλαδή τον παλικαρά, ενώ δεν ήταν. Ή να συμπεριφέρεται ως σαρκοβόρο, ενώ ήταν vegeterian.

Φανταστείτε λοιπόν μια χελώνα να προσπαθεί να υποδυθεί το λιοντάρι, γνωρίζοντας πως αν δεν το κάνει, δεν θα μπορούσε ποτέ να καταξιωθεί σε αυτήν την «κοινωνία των λιονταριών». Τραγέλαφος...

Και αν το μεταφέρουμε στην ανθρώπινη κοινωνία, αυτή ήταν είναι και θα είναι η γενεσιουργός αιτία για μια σειρά από συμπλέγματα, ενοχές και υποκριτικές πρακτικές. Ο «αδύναμος» Άρης, λειτουργώντας με έναν τρόπο που δεν του αρμόζει ενεργειακά γίνεται μια καρικατούρα του «δυνατού» Άρη. Προσπαθώντας να φανεί ένας γενίτσαρος αντάξιος των προτύπων του, βγάζει κακίες, συσσωρεύει απωθημένα και γίνεται τελικά ένας συμπλεγματικός τύραννος, όπου και όταν κληθεί να γίνει «αρχηγός».

Το σωστό βέβαια για τον ίδιο θα ήταν να νιώθει άνετα με τις ιδιαίτερες ιδιότητες του, αφού δεν είμαστε όλοι γεννημένοι με τις ίδιες προδιαγραφές και ο καθένας μας είναι καλύτερος σε διαφορετικό τομέα. Αν συνέβαινε αυτό, αν δηλαδή δεν αποκτούσε ενοχές για την ιδιαιτερότητα του, τότε θα ήταν ευτυχέστερος και αυτός και οι γύρω του. Δυστυχώς όμως οι περισσότεροι από μας υποκύπτουμε στα προαπαιτούμενα μέτρα της κοινωνίας που θέλει να κόβει και να ράβει τα μέλη της σαν τον Προκρούστη.

 

Το τραγικό ωστόσο της υπόθεσης, δεν σταματά εδώ αλλά έχει άμεσες -όσο και διαχρονικές- συνέπειες στις αστρολογικές ερμηνείες,: Την «θεσμοθέτηση» παραπλανητικών πορισμάτων που παίρνουν την διαστρεβλωμένη αντίδραση του «ασθενούς» και την πιστοποιούν ως αυταπόδεικτο «ελάττωμα».

Για παράδειγμα, οι φοβίες και οι διαταραχές που προσάπτονται τόσο στον «κακό» Άρη, όσο και την Σελήνη ή την Αφροδίτη δεν είναι παρά η φωτογραφία της ενστικτώδους αντίδρασης στον ψυχικό βιασμό που συντελείται κατ’ εξακολούθηση σε βάρος τους.

Εδώ λοιπόν, ενώπιον μιας βιασμένης ψυχής ονόματι «διαφορετικός» Άρης, που προσπαθεί να επιβιώσει από την ηθική και ιδεολογική τρομοκρατία της κοινωνίας (από την οικογένεια ξεκινώντας) έρχονται οι «σοφοί» και συμπεραίνουν: Είναι φανερό πως αυτός ο Άρης δεν λειτουργεί φυσιολογικά. Έχει ένα εκ γενετής πρόβλημα προσαρμοστικότητας!

 

 

Έτσι, όπως και με την περίπτωση του Άρη, όσες και όσοι αρέσκονται στην ένταση και το πάθος μιας Σελήνης στο Σκορπιό, εξ αιτίας των επιβεβλημένων κοινωνικών και ηθικών κριτηρίων (σε γενικές γραμμές ότι ορίζεται από την Εκκλησιαστική ηθική ως αμαρτία) καταλήγουν συχνά σε ένα είδος υπαρξιακού ευνουχισμού και ένα αυτοκαταστροφικό αδιέξοδο, αφού αποστερούνται αυτό για το οποίο είναι γεννημένοι. Το σεξ στην καθαρά ενεργειακή του διάσταση, όπως την όρισε ο Βίλχελμ Ράιχ.

Και αντ’ αυτού τιμούν το «σκιερό σεξ» αυτοτιμωρούμενοι μετά από κάθε «αμαρτία» όπως ακριβώς και οι μοναχοί κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα. Και πάλι, αυτή η «σκιερή» πλευρά της Σελήνης θεωρείται ως φυσικό χαρακτηριστικό της, ενώ είναι βέβαιο πως αν είναι ...τυχερή και βρει έγκαιρα τον εαυτό της, αψηφώντας τους «ιερούς» ηθικούς κανόνες ενός ξένου σε αυτήν κόσμου, τότε όχι μόνον θα έχει την ...υγειά της αλλά θα την χαίρονται και οι δικοί της.

Γιατί αν υπάρχει ένας απαράβατος νόμος στο σύμπαν είναι πως η αποπροσανατολισμένη και εγκλωβισμένη ενέργεια έχει ως επί το πλείστον ανεπιθύμητες παρενέργειες.

 

Ας μην κάνουμε το λάθος λοιπόν να θεωρούμε την παραλλαγμένη ενέργεια-προϊόν βιασμού και υποτέλειας- ως φυσικό χαρακτηριστικό, χωρίς να αναλογιζόμαστε τις αιτίες που μπορεί να δημιούργησαν συμπεριφορές και επιλογές και το κυριότερο χωρίς να σκεφτόμαστε ότι κάτω από διαφορετικές συνθήκες και σε ένα άλλο κοινωνικό περιβάλλον οι ίδιες «κακές» θέσεις θα ήταν διαβατήριο προς την ευτυχία.

Οι ερμηνείες των πλανητών σε «πτώση» ή «αδυναμία» και το πως φθάσαμε ως εκεί μου θυμίζουν έντονα μια εμπειρία που είχα πριν από χρόνια με ένα «τεστ προσωπικότητας» στην «Εκκλησία της Σαϊεντολογίας». Με προσκάλεσαν (ψάρεψαν) να συμπληρώσω ένα ερωτηματολόγιο, «μια υπόθεση δέκα λεπτών», όπως με διαβεβαίωσαν. Το δεκάλεπτο όμως έγινε τελικά μια ώρα, αφού έπρεπε να απαντήσω σε εκατοντάδες ερωτήματα.

Εκνευρισμένος, είπα να τηρήσω το λόγο μου και το συμπλήρωσα όλο. Το πόρισμα που βγήκε ύστερα από μερικά ακόμη λεπτά αναμονής ήταν πως «ήμουν εκνευρισμένος». Σωστό, με τη διαφορά πως αυτή η κρίση έγινε για το σύνολο του χαρακτήρα μου και όχι για εκείνη τη στιγμή. Όμως το πόρισμα για τους ιθύνοντες ήταν μια φωτεινή επιγραφή που αναβόσβηνε πάνω από το κεφάλι μου «Ο τύπος είναι τσαντίλας!». Και ποιος ξέρει από ποιά καθαρτήρια φλόγα θα είχα περάσει για να «εξαγνιστώ», αν ήθελα να γίνω κι εγώ ένας ακόμη «πιστός» του δόγματος.

 

Η θεσμοθετημένη κοινωνική προκατάληψη που έχει διαποτίσει και το αστρολογικό οικοδόμημα γίνεται έκδηλη αν αναλογιστούμε τις αντίστοιχες παρενέργειες ενός θεωρούμενου «δυνατού» Άρη.

Στην πράξη, ένας Άρης στον Κριό μπορεί να γίνει εξαιρετικά βίαιος και να «φάει» μισή ντουζίνα στην ...καθισιά αλλά οι εγκληματικές πράξεις του έχουν ένα ελαφρυντικό παραπάνω επειδή σύμφωνα με την νομολογία «γίνονται εν βρασμώ ψυχής». Καλό παιδί δηλαδή αλλά λίγο εγκληματίας...

Αντίθετα η «γυναικεία» πονηριά που κρύβεται πίσω από ένα καλά οργανωμένο σχέδιο είναι εξόχως κολάσιμη, ακόμη και αν το ενδεχόμενο θύμα είναι ξαδελφάκι του Μένγκελε.

 

Το πλήθος των ερμηνευτικών «παρεξηγήσεων» που εμπεριέχονται στην αστρολογία είναι πραγματικά ατελείωτο, χωρίς αυτό να σημαίνει -όπως είπε ο Κέπλερ πριν από 500 χρόνια- ότι πρέπει να πετάξουμε και το μωρό μαζί με τα βρώμικα νερά της μπανιέρας. Και επειδή το ένα φέρνει το άλλο, τελικά στο σύνολο τους αυτές οι παρεξηγήσεις έλκουν την καταγωγή τους από τον φαύλο κύκλο ενός «αρσενικού» δογματισμού.

Σημειώνω μερικά μόνον από τα "παράδοξα".  

Η ...χιλιοτραγουδισμένη Σελήνη στον Ταύρο (σε έξαρση) υποτίθεται πως είναι εχέγγυο μιας ασφαλούς ζωής, συναισθηματικά και υλικά. Όταν όμως «σπάσει» δεν ξανασηκώνεται ποτέ, σε αντίθεση με την απέναντι της που το μπες-βγες από την κόλαση στον παράδεισο το ‘χει για ψωμοτύρι.

Οι μεγαλύτεροι κωμικοί έχουν κάποιο από τα Φώτα ή τον Ωροσκόπο τους στον Σκορπιό, το ζώδιο -υποτίθεται- που μαζί με τον Αιγόκερω προΐσταται της κατάθλιψης.

Οι μεγαλύτεροι ποδοσφαιριστές έχουν τον Άρη τους σε ...πτώση ή αδυναμία, στον Καρκίνο και τον Ζυγό δηλαδή.

Κι αυτά δεν τα γράφει καμία «Βίβλος» αλλά είναι πορίσματα που βγαίνουν από την ίδια τη ζωή και τα ωροσκόπια.

 

 

Το πρώτο βήμα για μια ουσιαστική αναθεώρηση της αστρολογικής σκέψης είναι η αμφισβήτηση της από τις άμεσα θιγόμενες, δηλαδή τις γυναίκες. Το φεμινιστικό κίνημα έχει κάνει ήδη πολλούς κύκλους αλλά από την Αστρολογία δεν πέρασε στιγμή, εκτός κι αν κανείς θεωρήσει επανάσταση το Asteroid Goddesses της «δικιάς» μας Demetra George.

Θυμάμαι ένα ιδιαίτερα χαρακτηριστικό βιβλίο που κυκλοφόρησε στην Ελλάδα τη δεκαετία του 70 «Ο άνδρας και πως κατασκευάζεται», με θέμα την «εκπαίδευση» των παιδιών από τους γονείς αλλά και τις διαφημίσεις που ως εικόνα της κοινωνίας έφερναν μαζί τους την «αλήθεια» της αρσενικής υπεροχής.

Στη θέση εκείνου του «άνδρα» βρίσκεται ακόμη ο «αστρολόγος». Και η «κατασκευή» του συνεχίζεται μπροστά στα αμέριμνα πλήθη που ακόμη πρεσβεύουν σε μια μισή αλήθεια.

Φυσικά, η λύση δεν είναι -όπως έχει επικρατήσει τα τελευταία χρόνια στον κοινωνικό στίβο- να κυριαρχήσουν οι γυναίκες, υιοθετώντας τις αρσενικές αξίες. Δηλαδή να αλλάξει το φύλο στην διακυβέρνηση αλλά το πρόγραμμα να παραμείνει το ίδιο.

Η ένωση των αντιθέτων, του Γιν και του Γιανγκ της ανατολικής παράδοσης, είναι το ζητούμενο.

 

Η αστρολογία όπως και ο κόσμος χρειάζεται πρωτίστως την αναγνώριση και την από-ενοχοποίηση των «θηλυκών» ιδιοτήτων, όπως είναι το συναίσθημα, ο έρωτας και η αποδοχή. Την ισότιμη «είσοδο» τους στις αστρολογικές ερμηνείες και συνολικά στο παιχνίδι της ζωής, για να γίνει αυτή περισσότερο όμορφη, δικαιότερη και λιγότερο δογματική.

 

 

 

 

 

Σχολιάστε
ΣΧΟΛΙΑ

Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies