Μια τυπική ημέρα από το ημερολόγιο μιας Παρθένου
Αγαπητό μου ημερολόγιο: Παρθένος edition. Τι γράφει στο ημερολόγιο της, μια σωστή και τσαχπίνα Παρθένος!
06:00:00 ακριβώς. Ξύπνησα αμέσως, διότι έχω ρυθμιστεί να ξυπνάω και να το κλείνω ακριβώς στα 4,5 δευτερόλεπτα από την στιγμή που χτυπήσει. Δίνω στον εαυτό μου 45 ολόκληρα δευτερόλεπτα να χουζουρέψει και μετά σηκώνομαι για να πάω τουαλέτα και να επιστρέψω να στρώσω το κρεβάτι. Σήμερα όμως αισθάνομαι ρέμπελος και το έστρωσα με μια απόκλιση 2 εκατοστών προς την δεξιά πλευρά. Κανονικά θα το έκανα από την αρχή, αλλά είπαμε… ξύπνησα με άγριες διαθέσεις.
07:30 π.μ. Έφαγα το πρωινό που τρώω κάθε μέρα και το μισό το ετοιμάζω από το προηγούμενο βράδυ. Πουτίγκα με δημητριακά (τα καλά και τα υγιεινά όχι τίποτα δευτεράτζες) και σπόρους τσία, αυγά και μια φέτα με ψωμί και cottage. Κάποιο μέρος του πρωινού μου το άφησα, κάποιο το έφαγα, αλλά αυτό που μετράει είναι ότι έχω αναπτύξει την υγιεινή συνήθεια να φτιάχνω υγιεινά γεύματα που δεν τρώω! Μπράβο μου!
09:15 π.μ. Είμαι στο γραφείο, περιτριγυρισμένος από ηλιθίους, συμπαθείς και μη. Να, για παράδειγμα, ένας κατά τα άλλα συμπαθέστατος συνάδελφος, μπήκε να κάτσει στο γραφείο μου για λίγο κουτσομπολιό, και άφησε την κούπα του καφέ του, πάνω στο γραφείο μου, χωρίς σουβέρ. Τον αγριοκοίταξα, το κατάλαβε και με ρώτησε: «Έγινε κάτι;» Τον κοίταξα ψυχρά και του απάντησα «όλα ξεκινούν από έναν λεκέ καφέ και στο τέλος καταρρέει όλη η οργανωμένη κοινωνία». Δεν κατάλαβε τι εννοούσα και σηκώθηκε κι έφυγε. Καλύτερα. Είχα νεύρα μετά.
13:00 μ.μ. Ώρα διαλείμματος. Τρώω από το ταπεράκι μου, το θαυμάσιο γεύμα μου. Φασολάκια τοποθετημένα ανά ύψος και απόχρωση του πράσινου. Η συνάδελφος δίπλα μου, τρώει πιτόγυρο από όλα, πατάτες τηγανιτές και πίνει κόλα. Με κοιτάει με λύπηση και μου λέει «θέλεις καμιά μπουκιά να στανιάρεις;». Την κοίταξα με αηδία, λες και μου είπε να γλύψω το πάτωμα του μετρό. Έβγαλα ήρεμα, ήσυχα και ταπεινά, το powerpoint που είχα έτοιμο, στο οποίο εξηγώ με ακρίβεια και στατιστικά στοιχεία, γιατί τα φασολάκια μου είναι και βαμώ τα φαγητάκια. Το βούλωσε (κυρίως γιατί ήταν μπουκωμένη μέχρι αηδίας με τα πιτόγυρα και τις πατάτες) και κουνούσε το κεφάλι καταφατικά. Δεν νομίζω να ξανακάτσει δίπλα μου για φαγητό. Ευτυχώς, γιατί με ταλάνιζε πολύ η θεσπέσια μυρωδιά του πιτόγυρου…
18:30 μ.μ. Είμαι στο σούπερ μάρκετ για κάτι συμπληρωματικά ψώνια. Το βασικό μου σούπερ, το κάνω μια προγραμματισμένη φορά την εβδομάδα με πολύ συγκεκριμένο budget. Τέλος πάντων, αυτό που θέλω όμως να σου πω, αγαπητό μου ημερολόγιο, είναι το φρικαλέο που συνέβη: Είδα μια κυρία να βάζει το γάλα στο ράφι με τα απορρυπαντικά επειδή το μετάνιωσε. Παραλίγο να καλέσω την αντιτρομοκρατική! Πήρα το γάλα, το έβαλα στη σωστή θέση και μετά απολύμανα τα χέρια μου μέχρι που έφυγε το πρώτο στρώμα δέρματος. Του ελέους, πόσο βρωμιάρηδες είναι μερικοί άνθρωποι! Μα πόσο ασυνείδητοι, επίσης!
20:00 μ.μ. Είμαι στο σπίτι και χαλαρώνω, σκεπτόμενη τι έχω να κάνω στο σπίτι, στο γραφείο και με τους φίλους για το υπόλοιπο της εβδομάδας. Το κάθε πράγμα και ο κάθε άνθρωπος, έχει συγκεκριμένο χώρο στο μυαλό μου και συγκεκριμένο χρόνο και προσοχή που του αφιερώνω. Α! Με πήρε τηλέφωνο και ο Ιχθύς με τον οποίο έχω σχέση (απλώς δεν μπορώ να θυμηθώ πότε δέχτηκα να μπω σε αυτή την σχέση και πως βγαίνω). Μου λέει «να έρθω να σε πάρω βόλτα κι όπου μας βγάλει;». Του έκλεισα το τηλέφωνο. Χωρίς GPS; Χωρίς πλάνο διαφυγής σε περίπτωση φυσικής καταστροφής; Τον έβαλα στη λίστα «Προς Απόρριψη - Ανώριμοι». Καλά δεν έκανα;;;
22:55 μ.μ. Ώρα για νανάκια. Έλεγξα αν η βρύση στάζει. Έσταζε μία σταγόνα κάθε 47 δευτερόλεπτα. Την έσφιξα με κάβουρα μέχρι που η βρύση ζήτησε έλεος. Έπλυνα τα δόντια μου για ακριβώς 2,5 λεπτά, χρησιμοποιώντας νήμα σε κάθε χαραμάδα, ακόμα και εκεί που δεν έχω δόντια. Νιώθω τόσο, μα τόσο πλήρης κι ευτυχισμένη!
23:45 μ.μ. Κοντεύω μια ώρα στο κρεβάτι και δεν μπορώ να κοιμηθώ. Ο νους μου βασανίζεται από μια σκέψη: Στο ποστ που ανέβασα στο Ίνσταγκραμ, είχα βάλει τόνο στο «Προσοχή! Ακολουθεί ενημερωτικό ποστ!»; Μπήκα, το έλεγξα, όντως έλειπε ένας τόνος. Ζήτησα συγνώμη για την ταραχή που προκάλεσα στους 14 ακολούθους μου και επιτέλους μπορώ να κοιμηθώ με απόλυτη ηρεμία!
Καληνύχτα ημερολόγιο. Μην σκονιστείς, σε παρακαλώ.
*Η φωτογραφία έχει δημιουργηθεί με AI
Διάβασε επίσης:
