Καρκίνος... εν εξάλλω!
Το γλυκό και κυκλοθυμικό πλάσμα που λέγεται Καρκίνος και θέλει μόνο αγκαλιές, υπάρχει πολύ σοβαρή περίπτωση να θέλει και χαστούκια, όχι να φάει, αλλά να τα ρίξει!
Τι τον κάνει έξαλλο; Ε, μερικά πράγματα που του θυμίζουν ότι οι δαγκάνες που έχει, δεν είναι μόνο για να κρατάει το φαγητάκι του, αλλά και για να τσιμπάει με χαρά και ικανοποίηση όσους του πατάνε τα λάθος κουμπιά!
Τι τον στέλνει στα κάγκελα!
- Να του λες με στόμφο, ύφος δαφνοφορεμένου ψυχαναλυτή «είσαι υπερβολικός! Μην κάνεις έτσι, ηρέμησε!». Μα πως λατρεύει να ακούει αυτή την φράση, που περιέχει όλα εκείνα τα στοιχεία που του θυμίζουν ότι τα δολοφονικά ένστικτα που έχει, είναι και πάλι χρήσιμα! Από που να το πιάσω; Από το γεγονός ότι νιώθει κάτι, γιατί είναι στην φύση του να νιώθει κι εσύ του λες ότι είναι υπερβολικός που το νιώθει; Ότι του ζητάς να ηρεμήσει γιατί μόλις του απέδειξες (που δεν το έκανες), ότι είναι συναισθηματικά ασταθής; Ε, λοιπόν δεν χωράει συγχώρεση το πράγμα, κι αν ποτέ μπεις στην διαδικασία (να σε συγχωρέσει), την συγνώμη θα την ζητήσεις γραπτώς, επικυρωμένη από δικηγόρο και συμβολαιογράφο!
- Πάμε στα πιο σοβαρά: ο Καρκίνος διατηρεί το δικαίωμα του να γκρινιάζει για την οικογένεια του, όσο θέλει κι αγαπά. Αλλά την στιγμή που εσύ θα πεις μια κουβέντα στραβή, ψάξε τρύπα να κρυφτείς. Οι οικογένεια του, αυτό που αποκαλεί «το σπιτικό του, το αίμα του», είναι για τον Καρκίνο το ιερό δισκοπότηρο. Είναι οι ρίζες του, το σημαντικό κομμάτι της ταυτότητας του που άγγιξες με τα βρωμόλογα σου και καλά θα κάνεις και να ζητήσεις συγνώμη και να εξαφανιστείς από τον χάρτη για κάποιο χρονικό διάστημα.
- Το τρίτο πράγμα που στέλνει τον Καρκίνο στα κάγκελα, είναι η αχαριστία και η συναισθηματική ψυχράδα. Πάλι θα γίνω κουραστική και το έχω ξαναγράψει πολλές φορές, αλλά είναι τρελό να συμπεριφερθείς σε έναν Καρκίνο σαν να είναι δεδομένος στην ζωή σου, ή ότι είναι αυτονόητα όλα όσα σου προσφέρει. Αυτό είναι το πρώτο σκέλος. Το δεύτερο είναι η συναισθηματική αποξένωση και η ψυχρότητα. Δεν γίνεται αυτός ο άνθρωπος να σου ανοίγει την καρδιά του, να βλέπεις όλη την βεντάλια των συναισθημάτων του και εσύ να απαντάς μονολεκτικά, ή να τον προσπερνάς ή να τον μειώνεις για ότι νιώθει. Κι άντε σου λέω, θα σκύψει το κεφάλι για λίγο, όμως κάποια στιγμή θα θυμηθεί ποιος είναι και τι προσφέρει και θα γίνεις ανάμνηση πριν προλάβεις να διαπραγματευτείς έστω μια κάποια «συγνώμη».
*Η φωτογραφία έχει δημιουργηθεί με AI
Διάβασε επίσης: