Μια δραματική ημέρα από το ημερολόγιο ενός τυπικού, μέσου Καρκίνου!

Τι θα έγραφε ο Καρκίνος στο ημερολόγιό του;

Σοφία Ανδρικοπούλου
Μια δραματική ημέρα από το ημερολόγιο ενός τυπικού, μέσου Καρκίνου!

Αγαπητό ημερολόγιο...

-03:00 Είναι τρεις το πρωί κι εγώ δεν μπορώ να κοιμηθώ. Νιώθω το βάρος της Σελήνης στον Υδροχόο, που δεν μου κάνει αντίθεση μεν, αλλά μου δημιουργεί μια ιδιαίτερα αλλοπρόσαλλή διάθεση. Από την μια θέλω να ανασκάψω το αριστερό μου ρουθούνι κι από την άλλη σκέφτομαι ότι ίσως αύριο ξεκινήσω δίαιτα, ώστε να χάσω τα 2 περιττά κιλά του χτεσινού παστίτσιου. Δεν έπρεπε να το κάνω τόσο καλό το άτιμο, το καθάρισα σχεδόν όλο. Ίσως να έπρεπε να έχω αφήσει και κανένα κομμάτι για την υπόλοιπη οικογένεια, αλλά και η κατεψυγμένη πίτσα που τους έφτιαξα, ήταν μια χαρά. Έφαγα δυο κομμάτια κι από αυτήν. Τέλος πάντων. Πάω να την ξαναπέσω. 😴

-07:30 Απορώ που βρίσκω την δύναμη να σηκώνομαι κάθε πρωί από το όμορφο κρεβατάκι μου. Πρέπει όμως να αντέξω και σήμερα, διότι είτε θα τα καταφέρω να σηκωθώ για να γίνω 1000 κομμάτια για όλους, είτε θα μείνω 1000 κομμάτια, ζεστά και αφράτα, στα σκεπάσματα μου. Ίσως κάποτε να πρέπει να επιλέξω εμένα και την άνεση μου, αλλά μέχρι τότε…

-11:00 και σκέφτομαι γιατί ο καλός μου, δεν μου έχει στείλει ακόμα μήνυμα να δει πως είμαι και τι κάνω. Δεν εκτιμά ότι υπάρχω και δίνω νόημα στην ζωή του; Προφανώς και δεν με αγαπάει! Όταν επιστρέψω σπίτι το απόγευμα, θα πακετάρω τα πράγματα μου και θα φύγω! Θα τον κάνω να νιώσει την απουσία μου και να υποφέρει! Θα με παρακαλάει να επιστρέψω, μα εγώ θα έχω φύγει για άλλη χώρα! Ορίστε μας, ο άθλιος! Αν μου στείλει μήνυμα, θα τον πάρω να τον βρίσω!

-14:45. Μου έχει σπάσει τα νεύρα ένας συνάδελφος και θα ήμουν στο όριο να παραιτηθώ, αν δεν ήμουν ήδη στο όριο της φτώχειας. Άσε που σήμερα θέλω να αγοράσω και κάτι κεριά με άρωμα βέλγικης καραμέλας! Σκέψου να μείνω άφραγκη και να πρέπει να αγοράσω κεριά με άρωμα «δάκρυα και χώμα»! Ποτέ των ποτών! Θα κρατηθώ γερά και σχεδιάσω τρόπο να τον σβήσω από την μνήμη μου και το οπτικό μου πεδίο!

-18:30. Σπίτι επιτέλους! Είχα πάει σούπερ μάρκετ για κάτι βασικά (πάστα μαύρης ελιάς με άρωμα τρούφας και τυρί κατσικίσιο με κρούστα από γάλα ανθέων). Όσο ήμουν εκεί, ένα παιδάκι έβαλε τα κλάματα γιατί δεν του πήραν την σοκολάτα που ήθελε. Συγκινήθηκα τόσο πολύ, που την αγόρασα εγώ επί 3. Μια για εμένα, μια για τον καλό μου και μια για εμένα για μετά. Νομίζω ότι με αγριοκοίταξε και το παιδάκι κι η ταμίας. Δεν πειράζει, τους συγχωρώ, είμαι καλός άνθρωπος.

- 23:00. Ώρα για ύπνο. Πριν κοιμηθώ μου έστειλε μήνυμα στο Messenger ένας πρώην. Έκανα 2,3 ολόκληρα δευτερόλεπτα να του απαντήσω και να του πω να μην με ξαναπλησιάσει, γιατί τα έχω με άλλον τώρα και μπορεί να τον δείρει. Ο Βλασάκος μου, μύγα δεν σκοτώνει, αλλά δεν πειράζει, παίρνω παγίδες το καλοκαίρι.

Ουφ, κουράστηκα!

Καληνύχτα κόσμε! Σας συχωρώ όλους, αλλά δεν ξεχνώ τίποτα! Θα πεθάνετε όλοι!

*Η φωτογραφία έχει δημιουργηθεί με AI

Διάβασε επίσης:

©2011-2026 Astrology.gr - All rights reserved