Κυριακή 18 Νοεμβρίου 2018
ΟΙ ΠΛΑΝΗΤΕΣ:
ΗΛΙΟΣ - 26° 02' 53" ΣΚΟΡΠΙΟΣ
ΣΕΛΗΝΗ - 27° 27' 33" ΙΧΘΥΕΣ
ΕΡΜΗΣ - 13° 20' 15" ΤΟΞΟΤΗΣ R
ΑΦΡΟΔΙΤΗ - 25° 19' 22" ΖΥΓΟΣ
ΑΡΗΣ - 01° 33' 29" ΙΧΘΥΕΣ
ΔΙΑΣ - 02° 11' 47" ΤΟΞΟΤΗΣ
ΚΡΟΝΟΣ - 06° 31' 12" ΑΙΓΟΚΕΡΩΣ
ΟΥΡΑΝΟΣ - 29° 33' 45" ΚΡΙΟΣ R
ΠΟΣΕΙΔΩΝΑΣ - 13° 42' 23" ΙΧΘΥΕΣ R
ΠΛΟΥΤΩΝΑΣ - 19° 19' 30" ΑΙΓΟΚΕΡΩΣ
ΒΟΡΕΙΟΣ ΔΕΣΜΟΣ - 29° 03' 32" ΚΑΡΚΙΝΟΣ R

Αστρολογικό δελτίο για όλα τα ζώδια: από 26 έως 29 Νοεμβρίου


Όταν η μελαγχολία γίνεται ψυχική ανάταση.

 

Αστρολογικό δελτίο για όλα τα ζώδια: από 26 έως 29 Νοεμβρίου



Είναι γνωστό πως η Πανσέληνος επιδρά στον ψυχισμό μας κι όταν συμβαίνει να είναι και έκλειψη, τότε αυξάνονται ακόμη περισσότερο οι κατασταλτικές ή διεγερτικές επιπτώσεις της. Σε ανάλογο μήκος κύματος κινείται και η Σεληνιακή έκλειψη της Τετάρτης, η οποία συνοδεύεται από τρεις όψεις της Αφροδίτης, συγκεκριμένα μια σύνοδο με τον Κρόνο, ένα εξάγωνο με τον Πλούτωνα και ένα «κρυφό» τετράγωνο με τον Ποσειδώνα.

 

 

Κάπως βαρύ πέφτει για την «Ωραία», αυτό το «πάπλωμα», αφού η χαρά της ζωής για την οποία είναι πλασμένη φαίνεται να μπαίνει σε αναστολή ή τουλάχιστον υπό... επίβλεψη! Αντί αυτής τείνουν να κυριαρχήσουν η ακεφιά, η θλίψη, η απογοήτευση και η αίσθηση πως «δεν είμαι ικανός/η για τίποτα», πολλές φορές μάλιστα χωρίς να υπάρχει κάποιο γεγονός που να δίνει λογικές απαντήσεις στο γιατί καταβαραθρώνεται η προσωπική μας διάθεση και «κυλάμε» στη μελαγχολία.

Φυσικά μπορεί και να υπάρχει μια εύλογη αιτία, όπως είναι για παράδειγμα μια ερωτική απογοήτευση, μια πίκρα-διάψευση από έναν «δικό μας» άνθρωπο ή ακόμη και η απελπισία μπροστά στην κοινωνική αναλγησία.

 

 

Η μελαγχολία από τη στιγμή που γίνεται μόνιμη κατατάσσεται ανάμεσα στις ψυχολογικές διαταραχές, με τα συμπτώματα της να είναι λίγο-πολύ γνωστά. Όταν κατακλυζόμαστε από αρνητικά συναισθήματα, παύουμε να έχουμε όρεξη για τη ζωή και όλα δείχνουν μάταια. Υπάρχει μάλιστα και η οριζόμενη ως διπολική μελαγχολία, αυτή που κρίνεται και η πιο επικίνδυνη, αφού μπορεί να οδηγήσει τον άνθρωπο σε απονενοημένες πράξεις.

Και με την Σεληνιακή έκλειψη να «αβαντάρει» τέτοια φαινόμενα, το ζήτημα είναι να «γυρίσουμε» το μειονέκτημα σε πλεονέκτημα, αφού είναι γνωστό πως κάθε πρόβλημα που μας «θυμίζουν» οι ουρανοί, συνοδεύεται πάντα από τη λύση του.

 

 

Κατ’ αρχήν, όσον αφορά τα εξωτερικά συμπτώματα-δρώμενα, δεν πρέπει να ξεχνάμε ποτέ, ότι οι αντιδράσεις μας απέναντι τους είναι πολύ πιο σημαντικές από τα ίδια καθαυτά. Αν απλά υποκύψουμε στα αρνητικά συναισθήματα μπαίνουμε σε μια δίνη από την οποία είναι δύσκολο να ξεφύγουμε. Αυτό περιλαμβάνει και πρακτικές λύσεις του τύπου «αφού με πρόδωσες, θα σε προδώσω», που μπορεί μεν να είναι ένα κατά πολύ προτιμότερο αντικαταθλιπτικό ξέσπασμα αλλά στην ουσία δεν συνεισφέρει στην αυτογνωσία μας, χώρια το ότι ενδέχεται να ξεκινήσει έναν νέο γύρο ενοχών.

 

 

 

Έτσι λοιπόν αν βρεθούμε εξαπατημένοι ή νοιώσουμε προδομένοι, το πρώτο που καλούμαστε να κάνουμε δεν είναι το να καταριόμαστε την άσπλαχνη μοίρα μας αλλά να αναζητήσουμε τις αιτίες αυτής της άστοχης συναισθηματικής επένδυσης, που κατέληξε σε μια ολοκληρωτική διάψευση. Ποιά εμμονή, ποιές ενοχές ή ποιά απωθημένα κρύβονται πίσω από τις επαναλαμβανόμενες ατυχείς επιλογές μας; Μήπως τελικά ψάχνουμε κάτι που δεν είναι δικό μας αλλά ένα ψυχικό «δάνειο» με επονείδιστους όρους;

 

 

Στην όποια απογοήτευση απαντάμε με το ισχυρότερο όπλο που διαθέτουμε ως είδος, την νοητική επεξεργασία. Κάθε κρίση είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για την επαναξιολόγηση πεποιθήσεων ή αναγκών, μια κίνηση που συμβάλλει στην περαιτέρω εξέλιξη μας. Είναι ακόμη μια εμπειρία-διδαχή, που αυξάνει την ετοιμότητα μας να βοηθήσουμε όποιον άλλον βρεθεί σε ανάλογη κατάσταση.

Αν προσπαθήσουμε να ορίσουμε αστρολογικά τον «σύμβουλο σχέσεων» και δη των προβληματικών, το σχήμα Αφροδίτης, Κρόνου, Ποσειδώνα είναι σίγουρα από τα πλέον αντιπροσωπευτικά.

 

 

 

Επιπλέον όμως, καλούμαστε να ανοίξουμε το παράθυρο ενός άλλου κόσμου που μπορεί να γίνει πρόθυμος αποδέκτης της στενοχώριας μας, αυτή τη φορά όμως με την πλήρη μεταμόρφωση του αρνητικού συναισθήματος μας σε θετικό. Εδώ, όπου η λέξη-κλειδί είναι «προσφορά», το δικό μας έλλειμμα γίνεται πηγή τροφοδοσίας, η εν δυνάμει αρρώστια μας γίνεται θεραπευτική δύναμη, με τον ίδιο τρόπο που μια ουσία μπορεί να είναι τοξική αλλά και θεραπευτική.

Σκεφθείτε, για παράδειγμα, τον μικρό τετράποδο φίλο μας, που εισπράττει ως... παρηγορητής την δική μας φόρτιση. Είναι βέβαιο πως όσο «ξαλαφρώνουμε» αγκαλιάζοντας τον, εκείνος νοιώθει πιο δυνατός και χρήσιμος, χωρίς μάλιστα να μας ζητά κάποιο αντάλλαγμα. Εμείς του δίνουμε οικειοθελώς την αγάπη και την προσοχή μας, που πρακτικά δεν είναι τίποτε άλλο από την Αγάπη στη ζωή που υπάρχει μέσα μας.

Το ανάλογο συμβαίνει και με κάθε πάσχοντα συνάνθρωπο μας που εισπράττει το προϊόν της θλίψης μας, ως μια γενναιόδωρη προσφορά υπέρ του. Κι αυτός κι εμείς γινόμαστε πιο δυνατοί με αφορμή κι αιτία τη μελαγχολία μας.

Ο ανθρωπισμός και η φιλανθρωπία, η προσφορά σε πάσχοντες είναι ίσως ο καλύτερος τρόπος για να δώσουμε στη στενοχώρια μας ένα δημιουργικό περιεχόμενο.

Κι εδώ αξίζει να σκεφτούμε πως ο άνθρωπος που μας πλήγωσε είναι κι αυτός ένας πάσχων...

 

 

Έχουμε όμως και την καθαρά δημιουργική μελαγχολία, η οποία δεν είναι τίποτε άλλο από μια προσωρινή απόσυρση εκτός των «συνηθισμένων» προτεραιοτήτων μας και ικανή να μας οδηγήσει στην κάλυψη αυτού του κενού με αξίες και περιεχόμενα βγαλμένα κατ‘ ευθείαν από τη μήτρα του Συλλογικού Ασυνείδητου.

Στην ουσία έχουμε να κάνουμε με ένα εγώ σε αδιέξοδο, συχνά εξ αιτίας της τριβής του με δραστηριότητες ή θέματα ανίκανα να γεμίσουν την ύπαρξη μας.

Οι Τέχνες είναι το βασικό πεδίο στο οποίο μπορούμε να λειτουργήσουμε την εναλλακτική μας ταυτότητα, ενώ σίγουρα, αναζητώντας τον τρόπο για να ενώσουμε τα «σπασμένα» κομμάτια μας, θα οδηγηθούμε αναπόφευκτα στην αρραγή ενότητα μας με το σύμπαν. Και δεν αναφέρομαι σε μια τυφλή πίστη, η οποία πιθανότατα θα καταλήξει κι αυτή κάποια ημέρα στα σκουπίδια αλλά σε μια συνειδητοποίηση της δικής μας συμμετοχής στο κοσμικό σχέδιο. Κι εκεί, μέσα από τη Μεταφυσική και τη Φιλοσοφία της Αγάπης, το μικρό εγώ μας θα κατανοήσει πως είναι προορισμένο την ίδια στιγμή που πληρώνει τα σπασμένα της υπεροψίας ή του δογματισμού του, μπορεί να εξυψώνεται μέσα από την ταπεινότητα του. Αλλά και ότι όσο παραμένει φοβισμένο και υποδουλωμένο σε δόγματα ή δανεικές πεποιθήσεις, δεν θα μπορέσει ποτέ να ανακαλύψει το μεγαλείο του.

 

 

Ταύροι, Σκορπιοί, Λέοντες και Υδροχόοι -ειδικά αυτοί των πρώτων ημερών- είναι η εμπροσθοφυλακή των «μαθητών» σε αυτό το κοσμικό «διαγώνισμα», συνοδευόμενοι από μια μερίδα Κριών, Καρκίνων, Αιγόκερων και Ζυγών, εκείνων δηλαδή που έχουν τον Ήλιο τους κοντά στην 12η μοίρα του ζωδίου τους. Τα ανάλογα ωστόσο ισχύουν και ανεξαρτήτως του Ηλιακού ζωδίου, για μια γενέθλια Αφροδίτη ή Σελήνη, που τυχαίνει να δέχεται την επιρροή του Κρόνου και του Ποσειδώνα, να βρίσκεται δηλαδή είτε στην 6η μοίρα ενός σταθερού ζωδίου, είτε στην 12η ενός παρορμητικού.

Όσο για τους Δίδυμους και τους Τοξότες, που δέχονται... κατακέφαλα την έκλειψη είναι πιθανότερο να βρεθούν και στις δύο όχθες του ποταμού, να περάσουν δηλαδή από την ψυχική διέγερση στην καταστολή ή το αντίστροφο.


 

 


*Θέλετε να μάθετε τι προβλέπουν για εσάς τα άστρα για τον επόμενο χρόνο; Το astrology.gr έχει τις απαντήσεις εδώ.

Σχολιάστε
ΣΧΟΛΙΑ

Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies