Τρίτη 20 Νοεμβρίου 2018
ΟΙ ΠΛΑΝΗΤΕΣ:
ΗΛΙΟΣ - 28° 07' 41" ΣΚΟΡΠΙΟΣ
ΣΕΛΗΝΗ - 23° 49' 05" ΚΡΙΟΣ
ΕΡΜΗΣ - 12° 30' 30" ΤΟΞΟΤΗΣ R
ΑΦΡΟΔΙΤΗ - 25° 34' 10" ΖΥΓΟΣ
ΑΡΗΣ - 02° 50' 20" ΙΧΘΥΕΣ
ΔΙΑΣ - 02° 39' 19" ΤΟΞΟΤΗΣ
ΚΡΟΝΟΣ - 06° 43' 33" ΑΙΓΟΚΕΡΩΣ
ΟΥΡΑΝΟΣ - 29° 29' 26" ΚΡΙΟΣ R
ΠΟΣΕΙΔΩΝΑΣ - 13° 41' 59" ΙΧΘΥΕΣ R
ΠΛΟΥΤΩΝΑΣ - 19° 22' 21" ΑΙΓΟΚΕΡΩΣ
ΒΟΡΕΙΟΣ ΔΕΣΜΟΣ - 28° 47' 01" ΚΑΡΚΙΝΟΣ R

Το τετράγωνο Ουρανού-Πλούτωνα, μέρος Α΄

Στο άκουσμα του και μόνον σε πιάνει δέος. Και πως να μην συμβαίνει αυτό όταν όλοι γνωρίζουμε τις συνέπειες μιας Τιτανομαχίας στους ουρανούς, ικανής να αλλάξει τα πάντα στον γήινο κόσμο μας.

Το τετράγωνο Ουρανού-Πλούτωνα, μέρος Α΄

 

 Οι δύο πλανήτες, παρότι έχουν ως κοινή συνισταμένη τους την αλλαγή-αναγέννηση με κάθε τίμημα, ανήκουν ουσιαστικά σε δύο διαφορετικούς κόσμους.

 

Ο Ουρανός ως φορέας της αλλαγής και του νέου, είναι εγκεφαλικός και πειραματιστής, ένας κατά βάση αιρετικός του σύμπαντος, μια ιδιότητα που τον φέρνει πολύ κοντά με την ανθρώπινη φύση.

 

Αντίθετα ο Πλούτωνας σχετίζεται με την μοίρα που ελέγχει, βαραίνει όλους μας –την κοσμική κληρονομικότητά μας δηλαδή– με τον κόσμο των ενστίκτων και τους κύκλους που νομοτελειακά σφραγίζουν την εξέλιξη του είδους μας.

 

Ψυχολογικά, αυτή η διαφορετική διάσταση του κάθε πλανήτη, μπορεί να περιγραφεί ως μια σύγκρουση-σύνθεση ανάμεσα στη Μοίρα και τις «επαναστατικές» δυνάμεις του Συνειδητού αλλά «μεταφερμένη» στον κόσμο μας παίρνει πολλές ακόμη μορφές.

 

 


Οι σχέσεις


Στις ανθρώπινες σχέσεις έχουμε την πάσει θυσία ελευθερία απέναντι στην ολοκληρωτική ταύτιση. Και παρότι ένα ρεαλιστικό μοντέλο ειρηνικής συνύπαρξης των δύο τάσεων μπορεί να συνοψιστεί στο «είσαι ελεύθερος/η να κάνεις ότι θέλεις αλλά εγώ σε θέλω», στην πράξη το «πάντρεμα» τους δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση. Μάλιστα, επειδή οι κοσμικές δυνάμεις λειτουργούν συνήθως ανταγωνιστικά -είτε με την καλή, είτε με την κακή έννοια του όρου- κάθε φορά που η μια τάση «θεριεύει», η άλλη «απαντά» το ίδιο... μανιασμένα, για να αποδείξει την δυναμική της. Έτσι, οι «ελεύθερες» σχέσεις εναλλάσσονται με τις «απόλυτες» και το ενδιαφέρον γίνεται ακόμη μεγαλύτερο όταν όλα αυτά συμβαίνουν παράλληλα ή ταυτόχρονα μέσα στην ίδια σχέση. Τότε το πάθος και -συχνά- η ζήλεια «μάχονται» την ανεξαρτησία και το «ανοικτό πνεύμα», με σύνηθες επακόλουθο τους «σεισμικούς» κραδασμούς όχι μόνον μέσα στη σχέση αλλά κυρίως εντός μας.

 



Η κοινωνία


Αν όμως μια τέτοια διαπραγμάτευση είναι δύσκολη στην προσωπική σφαίρα, στην κοινωνία αντίστοιχα, έχουμε συγκρούσεις που είναι αδύνατον να μην λάβουν ακραία χαρακτηριστικά. Η μάζα έχει ελάχιστες διαχειριστικές ικανότητες και «καταπίνει αμάσητη» την κοσμική ενέργεια, με αποτέλεσμα να έχουμε την παράλληλη και ταυτόχρονη ανάπτυξη δύο αντίπαλων πολιτικών-κοινωνικών ρευμάτων, κάτι που με δεδομένη την έλλειψη μέτρου ενός τετραγώνου, φτάνει την αντιπαράθεση στο «κόκκινο».

 

Πρακτικά το «κέντρο» συμπιέζεται και εκμηδενίζεται αφήνοντας χώρο στα άκρα και, από αυτήν την άποψη, έχουν πολλά να δουν τα μάτια μας στα χρόνια που ακολουθούν.

 

Ο Πλούτωνας συνδέεται άμεσα και με τα απανταχού κέντρα εξουσίας, που στοχεύουν σε έναν ολοκληρωτικό και παγκόσμιο μοντέλο διακυβέρνησης, με τις προθέσεις να είναι είτε «καλές» (μια παγκόσμια κοινότητα, που θα διέπεται από πάγιες αξίες κοινής αποδοχής), είτε «κακές» (ένα παγκόσμιο κράτος, όπου τα πάντα θα τελούν υπό απόλυτο έλεγχο).

 

Αντίστοιχα, ο Ουρανός επαγγέλλεται μια πιο «ασύμμετρη» κοινωνία, με... κάμποσες συνιστώσες, όπου όλα γίνονται στο όνομα της ελευθερίας, ακόμη και οι πιο... ανελεύθερες πράξεις! Στην «κοινωνία του Ουρανού» η εξέλιξη έρχεται είτε ως απόρροια διαδοχικών «σοκ», είτε ως καρπός μιας ακραίας πολιτικής που φθάνει τα πράγματα στα άκρα «για το καλό όλων»... φυσικά.

 

Τελικά τα δύο μοντέλα καταλήγουν να συγχωνεύονται σε ένα, όπως συνέβη για παράδειγμα με τους Ναζί στην Γερμανία, που ανδρώθηκαν με την συνδρομή του τετραγώνου των δύο πλανητών (ο Ουρανός στον Κριό και ο Πλούτωνας στον Καρκίνο). Αλλά εκτός από την... φρίκη που εγείρει μια τέτοια προοπτική, μπορούμε να αναλογιστούμε πρώτον ότι οι εποχές έχουν αλλάξει και το σημερινό πρότυπο των... Ουρανοπλουτωναίων είναι μάλλον η δεκαετία του '60 με τις κοινωνικές αναταράξεις της και δεύτερον ότι τελικά -κι αυτή είναι η αλήθεια- πάρα πολλές από τις καινοτομίες του Ναζιστικού κράτους, υιοθετήθηκαν στη συνέχεια από τον σύγχρονο δυτικό κόσμο (αναφέρομαι κυρίως σε θέματα οργάνωσης).

 

Ουσιαστικά δηλαδή, μας αρέσει δεν μας αρέσει, το μοντέλο διακυβέρνησης που «προτείνουν» οι δύο αργοί πλανήτες, είναι εξαιρετικά «δυνατό» και αφήνει το στίγμα του διαχρονικά.

 

 

 

Οι σεισμοί


Είδαμε μέχρι τώρα τις βασικές επιρροές του τετραγώνου Ουρανού-Πλούτωνα στις σχέσεις, την πολιτική και την κοινωνία. Δεν θα πρέπει όμως να περάσει απαρατήρητη και η δυναμική του σε θέματα φυσικών καταστροφών. Και όσον αφορά ειδικά τους σεισμούς, που είναι κατά κάποιο τρόπο η πιο αντιπροσωπευτική καταστροφική συνισταμένη των δύο πλανητών, είναι βέβαιο πως στο άμεσο μέλλον θα έχουμε σαφέστατα δείγματα της δράσης τους. Κι εκείνο βέβαια που θα «μετρήσει» είναι το μέγεθος τους, αφού όλα πηγαίνουν μια σκάλα παραπάνω και ένας «αναμενόμενος» με βάση την εμπειρία σεισμός 6-7 Ρίχτερ, μπορεί να πιάσει... χαλαρά τα 8.

 

Χωρίς να θέλω να τρομοκρατήσω τους κατοίκους των συγκεκριμένων περιοχών της πατρίδας μας (αντίθετα, στοχεύω στα θετικά της όποιας δυνατής πρόνοιας), τα πρώτα συμπεράσματα μιας αστρο-στατιστικής αξιολόγησης «θέλουν» τα Δωδεκάνησα και την Χαλκιδική να είναι υπ' αριθμόν 1 στόχος των κοσμικών δυνάμεων, χωρίς να εξαιρούνται φυσικά οι υπόλοιπες περιοχές υψηλής σεισμικότητας.

 

 

 

Το προνομιακό πεδίο

 

Συνολικά βέβαια και παρακάμπτοντας τα δυσάρεστα, είναι σκόπιμο να εντοπίσουμε και την «περιοχή συμβάντων», όπου η δράση των δύο πλανητών μπορεί να είναι προνομιακή. Αυτή δεν είναι άλλη από τις Επιστήμες και την Φιλοσοφία ή γενικότερα οτιδήποτε δίνει τροφή στην ανάγκη του ανθρώπου να ερευνήσει και να αποκαλύψει.

 

Εδώ, έχουμε ένα βασικό πλεονέκτημα, που δεν είναι άλλο από τον απέραντο χώρο που δίνεται στους δύο πλανήτες για να ασκήσουν τη δράση τους. Το σύμπαν και τα μυστήρια του ή ακόμη και ο εγκέφαλος μας που αξιοποιείται μόνον κατά το 10% των δυνατοτήτων του, έχουν τις προδιαγραφές για να «φιλοξενήσουν» άνετα την δυναμική των δύο πλανητών, που ανταμείβοντας την επιλογή μας είναι πρόθυμοι να μας αποκαλύψουν πολλά από αυτά που παραμένουν ακόμη κρυφά.

 

Η κβαντομηχανική και τα παρακλάδια της είναι το «βαρύ πυροβολικό» της αναζήτησης μας και ίσως επιτέλους πλησιάζει η ώρα κι η στιγμή που θα δοθούν ουσιαστικές και εμπεριστατωμένες απαντήσεις σε σχέση με τον τρόπο που δρουν οι κοσμικές δυνάμεις.

 

Αντίθετα, αν αφήσουμε τους δύο αργούς πλανήτες να δουλέψουν αποκλειστικά στην καθημερινότητα ή τις σχέσεις μας, είναι σαν να προσπαθούμε να χωρέσουμε δύο άγριους και θυμωμένους ελέφαντες σε μια... γκαρσονιέρα!

 

Στο δεύτερο μέρος του άρθρου, θα δούμε από κοινού κάποιες ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες γύρω από τις παγκόσμιες εξελίξεις αλλά και την Ελληνική πραγματικότητα, έτσι όπως διαγράφονται στα αμέσως επόμενα χρόνια.

 

Διαβάστε επίσης:

-Ευρώπη feat Ελλάδα - Το τετράγωνο Ουρανού/Πλούτωνα

-Ουρανός – Πλούτωνας: Ένα τετράγωνο αλλιώτικο απ’ τα άλλα

 

Σχολιάστε
ΣΧΟΛΙΑ

Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies