Το πέρασμα του Άρη στους Ιχθύς: Η αποφασιστικότητα φορά βατραχοπέδιλα!
Από τις 2 Μαρτίου που ο πλανήτης της δράσης πέρασε στους Ιχθύς όπου και θα παραμείνει έως τις 9 Απριλίου
Υπάρχουν εποχές που ο Άρης καλπάζει σαν στρατηγός πάνω σε άλογο από φωτιά. Και υπάρχουν και άλλες που μοιάζει περισσότερο με δύτη που ψάχνει το χαμένο του «εγώ» στον βυθό. Από τις 2 Μαρτίου που ο πλανήτης της δράσης πέρασε στους Ιχθύς όπου και θα παραμείνει έως τις 9 Απριλίου, η αποφασιστικότητα φορά βατραχοπέδιλα.
Ο Άρης στους Ιχθύς δεν πολεμά πάντα ευθέως. Μοιάζει με τον ήρωα ενός παράξενου μυθιστορήματος του Ντοστογιέφσκι που αναρωτιέται αν πρέπει να σώσει τον κόσμο ή απλώς να πιει άλλο ένα τσάι κοιτώντας το χιόνι. Η βούληση δεν εξαφανίζεται. Απλώς διαλύεται μέσα στο συλλογικό συναίσθημα.
Σε κοινωνικό επίπεδο, αυτή η διέλευση φέρνει συχνά μια περίεργη μίξη ιδεαλισμού και σύγχυσης. Θέλεις να σώσεις την ανθρωπότητα αλλά δεν θυμάσαι πού άφησες τα κλειδιά του αυτοκινήτου. Η πολιτική ρητορική γεμίζει με μεγάλα οράματα, ενώ οι πρακτικές λεπτομέρειες κολυμπούν στο θολό νερό της φαντασίας.
Το συλλογικό ασυνείδητο ανεβαίνει στην επιφάνεια σαν φάλαινα που αποφάσισε να συμμετάσχει στη δημόσια συζήτηση. Ο Άρης στους Ιχθύς ενεργοποιεί τα βαθιά ένστικτα, τους φόβους αλλά και τις κρυφές ελπίδες μιας εποχής.
Συχνά εκφράζεται ως αγώνας για πίστη ή ιδεολογία, δράση που δικαιολογείται ως ηθική ή σωτήρια αποστολή, σύγκρουση που παρουσιάζεται σαν θυσία για έναν ανώτερο σκοπό. Ιστορικά, όταν ενεργοποιείται έντονα αυτό το αρχέτυπο, βλέπουμε συγκρούσεις με θρησκευτικό, ιδεολογικό ή πολιτισμικό αφήγημα.
Ο Άρης στους Ιχθύς δεν ζητά όμως απλά τη σύγκρουση. Ζητά νόημα μέσα σ’ αυτήν. Για ποιον λόγο πολεμάμε και ποιος ωφελείται πραγματικά από αυτόν τον πόλεμο; Όταν η ενέργεια εκφράζεται δημιουργικά, μετατρέπεται όχι σε «ιερό πόλεμο», αλλά σε αγώνα για ιδανικά, συμπόνια και υπεράσπιση των αδύναμων. Και εκεί βρίσκεται η λεπτή γραμμή αυτού του Άρη, ανάμεσα στον φανατισμό και την πνευματική γενναιότητα.
Αν νομίζεις πως δεν κάνει σημαντικές όψεις στο διάστημα αυτό, τότε κάνεις λάθος! Και αυτό γιατί δημιουργεί «κρυφές» όψεις είτε με την Τροπική είτε με την Αστρική του εκδοχή που είναι εξίσου σημαντικές.
- Καταρχάς, στις 14 Μαρτίου που ως Τροπικός, συναντά τον Αστρικό Κρόνο που κρατά σημειωματάριο και ρωτά: «πού ακριβώς πηγαίνεις και γιατί»; Η σύνοδος αυτή θυμίζει εκείνη τη στιγμή που ο ενθουσιασμός συναντά την πραγματικότητα και αναγκάζεται να κάτσει σε καρέκλα αναμονής. Σε γεωπολιτικό επίπεδο μπορεί να δούμε φρένα σε επιθετικές κινήσεις, διαπραγματεύσεις που επιβάλλονται από την ανάγκη ή αποφάσεις που λαμβάνονται κάτω από πίεση ευθύνης. Σε προσωπικό επίπεδο είναι η στιγμή που το ένστικτο συναντά τη συνείδηση. Ξέρεις ότι θέλεις να δράσεις, αλλά μήπως πρώτα να καταλάβεις γιατί;
- Στις 29 Μαρτίου, πάλι ο Τροπικός Άρης, έρχεται σε τετράγωνο με τον Αστρικό Δία. Αν η προηγούμενη όψη ήταν ο αυστηρός καθηγητής, αυτή είναι ο ενθουσιώδης ρήτορας που μιλάει τρεις ώρες χωρίς σημειώσεις. Το τετράγωνο αυτό φουσκώνει τα πράγματα. Στις διεθνείς σχέσεις μπορεί να δούμε υπερβολικές δηλώσεις, ιδεολογικές συγκρούσεις ή κινήσεις υψηλού ρίσκου. Οι ηγέτες μιλούν για μεγάλες νίκες πριν ακόμα αρχίσει η παρτίδα. Στην προσωπική ζωή, ο κίνδυνος είναι η υπερεκτίμηση δυνάμεων. Όποιος κοιτάζει τον ωκεανό της θέλησης, καλό είναι να θυμάται ότι υπάρχουν και καταιγίδες.
- Στις 31 Μαρτίου ο Αστρικός Άρης σχηματίζει τετράγωνο με τον Τροπικό Ουρανό και η ενέργεια γίνεται απρόβλεπτη. Το γεγονός ότι ενεργοποιείται η μοίρα της ηλιακής έκλειψης του Φεβρουαρίου υποδηλώνει ότι θέματα που άνοιξαν τότε επιστρέφουν με δραματικό τρόπο και η ένταση κορυφώνεται και πάλι. Άλλωστε, όταν ήταν σε αυτήν τη μοίρα με την Τροπική του εκδοχή στο τέλος του Φεβρουαρίου, άρχισε ο πόλεμος στο Ιράν. Σε κοινωνικό επίπεδο λοιπόν, μπορεί να υπάρξουν ξαφνικές ανατροπές ή κοινωνικές εκρήξεις. Σαν να τραβά κάποιος το καλώδιο της κανονικότητας από την πρίζα. Σε προσωπικό επίπεδο είναι η στιγμή που η ζωή σου λέει να αλλάξεις το σενάριο. Μπορεί να είναι μια απόφαση που παίρνεται μέσα σε δευτερόλεπτα αλλά αλλάζει πορεία μηνών.
Ο βυθός και η πυξίδα
Ο Άρης στους Ιχθύς μάς υπενθυμίζει ότι η δράση δεν είναι πάντα θόρυβος. Μερικές φορές είναι σιωπηλή κίνηση κάτω από την επιφάνεια, όπως τα ρεύματα που μετακινούν ολόκληρους ωκεανούς χωρίς να φαίνονται. Αν κάτι ζητά αυτή η περίοδος, είναι ενσυνείδητη δράση. Να πολεμήσουμε όχι μόνο για κάτι, αλλά και με επίγνωση του γιατί. Και ίσως τότε ο πολεμιστής του ζωδιακού να ανακαλύψει ότι μέσα στο απέραντο νερό των Ιχθύων, το πιο ισχυρό όπλο δεν είναι το ξίφος. Είναι η πυξίδα.
Διάβασε επίσης:
