Κυριακή 4 Δεκεμβρίου 2016
ΟΙ ΠΛΑΝΗΤΕΣ:
ΗΛΙΟΣ - 12° 57' 07" ΤΟΞΟΤΗΣ
ΣΕΛΗΝΗ - 10° 41' 42" ΥΔΡΟΧΟΟΣ
ΕΡΜΗΣ - 02° 25' 14" ΑΙΓΟΚΕΡΩΣ
ΑΦΡΟΔΙΤΗ - 26° 34' 38" ΑΙΓΟΚΕΡΩΣ
ΑΡΗΣ - 18° 54' 39" ΥΔΡΟΧΟΟΣ
ΔΙΑΣ - 17° 25' 56" ΖΥΓΟΣ
ΚΡΟΝΟΣ - 18° 10' 17" ΤΟΞΟΤΗΣ
ΟΥΡΑΝΟΣ - 20° 48' 54" ΚΡΙΟΣ R
ΠΟΣΕΙΔΩΝΑΣ - 09° 18' 05" ΙΧΘΥΕΣ
ΠΛΟΥΤΩΝΑΣ - 16° 03' 16" ΑΙΓΟΚΕΡΩΣ
ΒΟΡΕΙΟΣ ΔΕΣΜΟΣ - 20° 40' 31" ΙΧΘΥΕΣ

Ο Γ΄ Παγκόσμιος Πόλεμος

Σύμφωνα με τις αστρολογικές ενδείξεις, μέσα στα επόμενα δύο χρόνια οι παγκόσμιες ισορροπίες θα αλλάξουν δραματικά.

Ο Γ΄ Παγκόσμιος Πόλεμος

 

Οι εχθροπραξίες έχουν ήδη ξεκινήσει και πρόκειται κατά βάση για έναν Οικονομικό πόλεμο. Θα μου πείτε- και με το δίκιο σας- ότι όλοι οι πόλεμοι, ανεξάρτητα από το τι προβάλλεται ως αιτία τους, έχουν οικονομικά αίτια. Σωστά αλλά στην εποχή μας η λεπτομέρεια που κάνει τη διαφορά είναι ότι έχουμε βάσιμες πιθανότητες να γλιτώσουμε το παγκόσμιο «μπαμ» και έναν ενδεχόμενο «Αρμαγγεδδώνα», χωρίς αυτό βέβαια να σημαίνει απαραίτητα ότι θα πρέπει να νοιώθουμε ευτυχείς, αφού η πείνα και η δυστυχία έχουν... πολλά ποδάρια.

Σύμφωνα με τις αστρολογικές ενδείξεις, μέσα στα επόμενα δύο χρόνια οι παγκόσμιες ισορροπίες θα αλλάξουν δραματικά. Ήδη έχετε πάρει μια γεύση από τα δύο άρθρα μου για το μέλλον της Γερμανίας και της Ρωσίας και ουσιαστικά αν εξετάσει κανείς τα ωροσκόπια των λοιπών Μεγάλων Δυνάμεων της εποχής φαίνεται ξεκάθαρα ότι η «αναμπουμπούλα» είναι προ των πυλών.

Αιχμή του δόρατος είναι σίγουρα το τετράγωνο Ουρανού-Πλούτωνα, το οποίο υποδαυλίζει κάθε είδους κρίσεις, ανοίγοντας το δρόμο σε έναν «θαυμαστό» καινούριο κόσμο, πέραν όμως τούτου είναι σκόπιμο να εξετάσουμε τα πράγματα χρησιμοποιώντας και κάποιους άλλους δείκτες, ιδιαίτερα τους συνοδικούς κύκλους των αργών πλανητών και το τι επαγγέλλονται για την πορεία της Ανθρωπότητας.

Όπως έχω επισημάνει παλιότερα στο άρθρο «Οι συνισταμένες του 21ου αιώνα», μια τέτοια σύνοδος είναι εξαιρετικά σημαντική, αφού μέχρι να γίνει η επόμενη δίνει το ρυθμό και τη βασική θεματολογία στις εξελίξεις, ανάλογα με το ζώδιο στο οποίο συμβαίνει.

Εδώ θυμίζω τρεις από τις συνόδους που «κάνουν κουμάντο» στις μέρες μας

Την σύνοδο Ουρανού-Ποσειδώνα στον Αιγόκερω, που η επιρροή της θα λήξει γύρω στο 2.150, την σύνοδο Ουρανού-Πλούτωνα στην Παρθένο με «τερματικό» σταθμό το 2.100 και σε μικρότερη αλλά εξαιρετικά σημαντική κλίμακα, τη σύνοδο Δία-Κρόνου.

Ξεκινώντας από τον συνοδικό κύκλο Δία-Κρόνου, ο οποίος δρομολογεί εξελίξεις με χρονικό ορίζοντα μια εικοσαετία (η σύνοδος τους γίνεται κάθε 20 χρόνια περίπου), τα μηνύματα που παίρνουμε δεν είναι διόλου ενθαρρυντικά για το άμεσο μέλλον.

Η τελευταία σύνοδος τους έγινε στον Ταύρο το έτος 2000 και βέβαια λόγω της φύσης του ζωδίου οι εξελίξεις που δρομολογεί αυτή η συνάντηση τους είναι κυρίως οικονομικές, όπως συμβαίνει και στην πραγματικότητα.

Εδώ, κάνοντας μια συγκριτική μελέτη, μπορούμε να ανατρέξουμε στην προηγούμενη σύνοδο Δία-Κρόνου στον Ταύρο, η οποία έγινε το 1940, με την επιρροή της να απλώνεται μέχρι και το 1960. Κοινό στοιχείο με την σύνοδο του 2000 είναι η συμμετοχή του Ουρανού (σύνοδο το 1940, τετράγωνο το 2000), ο οποίος έβαλε την «ουρά» του στις μεγάλες ανατροπές που συνέβησαν στην δεκαετία του 40 και συμβαίνουν στις μέρες μας.

Και βέβαια όλοι γνωρίζετε ότι η «καμπύλη» της συνόδου του 1940 ξεκίνησε καθοδικά με έναν Παγκόσμιο Πόλεμο που εκμηδένισε κάποιες οικονομίες κρατών αλλά στη συνέχεια περάσαμε σε μια φάση οικονομικής ανάπτυξης, όπως συμβαίνει συνήθως μετά από μια μεγάλη καταστροφή. Αυτή η «καμπύλη» αποτύπωσε παραστατικά και την παραδοσιακή φύση των δύο πλανητών χωρίζοντας την εικοσαετία σε δύο φάσεις, μια «στερητική» του Κρόνου κι άλλη μια αναπτυξιακή του Δία.

Το πρόβλημα για μας είναι ότι όπως φαίνεται η «καμπύλη» της συνόδου του 2000, ξεκίνησε ανάποδα. Είχαμε δηλαδή μια ανάπτυξη μέχρι το 2008 κι ύστερα... άρχισαν τα όργανα!

Μέχρι λοιπόν τις 21/12 του 2020, όταν οι δύο πλανήτες θα κάνουν την επόμενη σύνοδο τους στον Υδροχόο, αναμένεται η συνέχιση και η κορύφωση της οικονομικής κρίσης που έχει πλήξει τις αναπτυγμένες κοινωνίες.

Μέχρι εδώ πάντως δεν υπάρχει κάτι που να αποτρέπει έναν «κανονικό» πόλεμο, ίσα-ίσα που τα συγκριτικά στοιχεία τον υποδεικνύουν. Η... καλή είδηση έρχεται από τον συνοδικό κύκλο Ουρανού-Πλούτωνα, ο οποίος δεν είναι «επικεντρωμένος» σε πολέμους αλλά σε πεδία που άπτονται του ζωδίου της Παρθένου, δηλαδή την τεχνολογική ανάπτυξη, το περιβάλλον και όπως θα δούμε παρακάτω, για έναν ειδικό λόγο την Οικονομία.

Για να καταλάβετε τη διαφορά με τον προηγούμενο συνοδικό κύκλο των δύο πλανητών (1849-1966), ο οποίος «φιλοξένησε» δύο Παγκόσμιους Πολέμους και μια σειρά ακόμη από διακεκριμένες ένοπλες συρράξεις, αρκεί να σας επισημάνω, ότι η σύνοδος του 1849-50 έγινε στον... Κριό, ένα ζώδιο δηλαδή που «πετάει τη σκούφια του» για καυγάδες!

Μάλιστα, θα έλεγε κανείς ότι στο τσακ γλιτώσαμε κι έναν Γ΄ Παγκόσμιο, το 1962 με την κρίση της Κούβας. Όλα αυτά όμως τελείωσαν με την αλλαγή ρυθμού που «επεβλήθη» από τη σύνοδο του 1966 στην Παρθένο.

Αυτή είναι και η ενθαρρυντική ως προς την παγκόσμια ειρήνη- λεπτομέρεια που ελπίζουμε ότι θα φανεί αρκετή για να μην έχουμε τραγωδίες, ανάλογες με εκείνες του 20ου αιώνα.

Βέβαια «περιφερειακές» συγκρούσεις υπάρχουν και θα υπάρξουν, το ζήτημα όμως είναι να αποφύγουμε μια απ' ευθείας ένοπλη αντιπαράθεση ανάμεσα στους κολοσσούς της εποχής.

Η σύνοδος Ουρανού-Πλούτωνα στην Παρθένο έχει επιπλέον κι ένα οικονομικό προφίλ, αφού συνέβη σε ένα ζώδιο, που σύμφωνα με τις έρευνες μου βρίσκεται στον 2ο οίκο του άτυπου «ωροσκοπίου της Ανθρωπότητας». Αυτό πριμοδοτεί κοσμογονικές εξελίξεις στην διεθνή Οικονομία, οι οποίες δεν συμπεριλαμβάνουν μόνον αλλαγές στους συσχετισμούς δυνάμεων ή τις οικονομικές πολιτικές αλλά επίσης «άλματα» στους τρόπους συναλλαγής και γενικά οτιδήποτε αφορά το χρήμα.

Όσον αφορά στη σύνοδο Ουρανού-Ποσειδώνα στον Αιγόκερω, όπως έχω ξαναγράψει είναι εκείνη που μας οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε ένα παγκόσμιο κράτος, ανάλογων προδιαγραφών με το Ρωμαϊκό. Η «παγκοσμιοποίηση» είναι δηλαδή σχεδόν μοιραία και η παράλληλη τόνωση του πατριωτισμού ή του εθνικισμού είναι η αναπόφευκτη άλλη όψη του ίδιου νομίσματος.

Τελικά το Παγκόσμιο Κράτος θα επιβληθεί και για τα επόμενα 150 χρόνια η σοφότερη πολιτική που μπορούμε να ακολουθήσουμε απέναντι σε όσα το συνοδεύουν είναι η διατήρηση των εθνικών ιδιαιτεροτήτων μας, μέσα από την διαχρονική δύναμη του πολιτισμού μας, χωρίς «μαγκιές» και ανούσιες κόντρες.

 

 

Διαβάστε επίσης: 

Το μέλλον της Γερμανίας 

Το μέλλον της Ρωσίας 

SHARES
ΣΧΟΛΙΑ

Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies
Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τους Όρους Χρήσης